വേദികയുടെ ഓരോ ശീൽക്കാരവും ആ മണ്ഡപത്തിലെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചു. മഴത്തുള്ളികൾ അവരുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി ആ സമാഗമത്തിന് സാക്ഷിയായി.
ഗന്ധർവ്വന്റെ വന്യമായ ആ പ്രവൃത്തികളിൽ വേദിക പൂർണ്ണമായും അലിഞ്ഞുചേർന്നു. അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ അവനെ കൊണ്ട് ചപ്പിപ്പിക്കാനായി അവൾ തന്റെ മാറിടം കൂടുതൽ മുന്നിലേക്ക് തള്ളിക്കൊടുത്തു.
കാടിന്റെ വന്യതയും ഗന്ധർവ്വന്റെ പൗരുഷവും ചേർന്ന് വേദികയെ ഒരു സുഖത്തിന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ നഗ്നമായ ഉടലിൽ മഴത്തുള്ളികൾ മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങി. ആ കൽമണ്ഡപത്തിലെ കരിങ്കൽ തറയിൽ, പാലപ്പൂക്കളുടെ സുഗന്ധമേറ്റ ആ പുലർകാലത്ത്, ഗന്ധർവ്വൻ അവളെ പൂർണ്ണമായും തന്റെ വശ്യശക്തിയാൽ കീഴ്പ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അടുത്ത ഭാഗത്തിൽ അവളുടെ പാന്റും അടിവസ്ത്രവും അഴിക്കുന്നതും ആ സമാഗമം പൂർത്തിയാകുന്നതും വിവരിക്കണോ?
, ഗന്ധർവ്വന്റെ പൗരുഷം നിറഞ്ഞ സ്പർശനമേറ്റ് കിതച്ചുനിൽക്കുകയായിരുന്നു വേദിക. അവളുടെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങളിലെ ആർദ്രതയിൽ ഗന്ധർവ്വന്റെ നിശ്വാസങ്ങൾ തട്ടി പ്രതിഫലിച്ചു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുഖമുയർത്തി, വിറയ്ക്കുന്ന ആ റോസ് മുലക്കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മന്ദഹസിച്ചു.
ഗന്ധർവ്വൻ (വശ്യമായ സ്വരത്തിൽ): “ദേവി… നിന്റെ ഈ വക്ഷോജങ്ങൾ പാലപ്പൂക്കളെപ്പോലെ വെളുത്തതും, അതിലെ ഈ ഞെട്ടുകൾ ഉദയസൂര്യന്റെ ചുവപ്പുള്ളതുമാണ്. പ്രകൃതി കനിഞ്ഞുനൽകിയ ഈ വശ്യത ഏതൊരു ദേവനെയും ഉന്മത്തനാക്കാൻ പോന്നതാണ്. നിന്റെ ഈ ഉടൽ ഒരു ശില്പം പോലെ പൂർണ്ണമാണ്.”
