പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല] 281

 

 

 

 

അവന്റെ വന്യമായ ചുവടുകൾക്കൊപ്പം അവളും ചുവടുവെച്ചു. ഓരോ തിരിവിലും അവളുടെ മുടിയിഴകൾ ഗന്ധർവ്വന്റെ മുഖത്ത് തഴുകി. അവൻ അവളെ തന്നോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു പിന്നിലേക്ക് വളച്ചപ്പോൾ, അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മാറിടങ്ങൾ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി വിറച്ചുനിന്നു. ആ നൃത്തത്തിൽ ഒരു വല്ലാത്ത കാമം ഒളിഞ്ഞിരുന്നു.

 

 

 

ഗന്ധർവ്വന്റെ സ്വർണ്ണമാലകൾ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ ഉരസുന്നതും, അവന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകുന്നതും അവളിൽ ആസക്തിയുടെ അഗ്നി പടർത്തി.

ആ കാടും മേടും ആ ഗന്ധർവ്വ നൃത്തത്തിന് സാക്ഷിയായി. പാലപ്പൂക്കളുടെ സുഗന്ധം വായുവിൽ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു.

 

 

 

 

നൃത്തത്തിന്റെ വേഗത കൂടിയതോടെ വേദികയുടെ ബോധം മറഞ്ഞുതുടങ്ങി. അവൾ ഗന്ധർവ്വന്റെ കൈകളിൽ ഒരു വള്ളിപോലെ പടർന്നു കയറി.

 

 

 

 

മഴയുടെ തണുപ്പിനെക്കാൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ചൂട് വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഒടുവിൽ, താളം മുറുകി ഒരു ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ഗന്ധർവ്വൻ അവളെ ആർദ്രമായി ആ കരിങ്കൽ തറയിലേക്ക് തന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

 

 

 

നൃത്തം അവസാനിച്ചെങ്കിലും അവരുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം താളം തെറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

 

 

 

പ്രകൃതിയുടെ വന്യതയും കാമത്തിന്റെ ആവേശവും ആ നൃത്തത്തിലൂടെ പൂർണ്ണതയിലെത്തിയിരുന്നു.

 

 

 

 

 

 

 

ആൽമരത്തിന്റെ ചില്ലകൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന പുലർകാല വെളിച്ചവും പാലപ്പൂക്കളുടെ ലഹരിപിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധവും ആ കൽമണ്ഡപത്തെ ഒരു സ്വർഗ്ഗീയ ശയ്യയാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. നൃത്തത്തിന്റെ ആവേശം അടങ്ങിയപ്പോൾ, ഗന്ധർവ്വൻ വേദികയെ തന്റെ ബലിഷ്ഠമായ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ഒന്നുകൂടി വരിഞ്ഞുമുറുക്കി.