അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ ബഗ്ഗി പാന്റിന്റെ ബട്ടണുകളിൽ വിരലുകൾ തൊട്ടു. ലോഹത്തിന്റെ തണുപ്പും അവന്റെ കൈകളുടെ ചൂടും ഒരേസമയം അറിഞ്ഞ വേദിക ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും മറന്നുപോയി.
അവൻ വളരെ ലാഘവത്തോടെ ആ പാന്റ് താഴേക്ക് വലിച്ചു. പാന്റ് മുട്ടുകൾക്ക് താഴെ എത്തിയപ്പോൾ, അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത തുടകൾ ആ പുലർകാല വെളിച്ചത്തിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങി. പാന്റിക്ക് മുകളിലൂടെ തന്നെ അവളുടെ തുടകളുടെ ഉൾഭാഗത്തും, കാമത്തിന്റെ ഉറവിടമായ ആ മദനപ്പൂവിലും അവൻ തന്റെ അധരങ്ങൾ അമർത്തി.
ഓരോ ചുംബനവും അവളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പുകയ്ക്കുകയായിരുന്നു.
പതുക്കെ അവൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിലെ ആ മനോഹരമായ വളവിൽ തന്റെ പല്ലുകൾ ആഴ്ത്തി. വേദനിക്കാത്ത എന്നാൽ വികാരം ഉണർത്തുന്ന ആ ചെറിയ കടികൂടി ഏറ്റതോടെ വേദികയുടെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടമായി.
അവളുടെ പാന്റിനുള്ളിൽ നിന്നും മദനജലം ഒരു അരുവിപോലെ ഒഴുകി പാന്റിയെ നനച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഗന്ധർവ്വന്റെ വന്യമായ ആ ശൃംഗാരങ്ങളിൽ വേദിക എന്ന സുന്ദരി തന്റെ സർവ്വസ്വവും സമർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി ആ കൽത്തറയിൽ തളർന്നു കിടന്നു.
പാലപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധം ആ കൽമണ്ഡപത്തിൽ വല്ലാതെ കനത്തു നിന്നു. മഴയുടെ തണുപ്പും ആ പഴയ കരിങ്കൽ തൂണുകളുടെ നിഗൂഢതയും അവരുടെ സമാഗമത്തിന് സാക്ഷിയായി.
ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വേദികയുടെ പാന്റിയുടെ ഇലാസ്റ്റിക്കിൽ പതുക്കെ തഴുകി. ആ സ്പർശനത്തിൽ വേദികയുടെ ഉടൽ ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൻ വളരെ സാവധാനം, അവളുടെ നഗ്നമായ തുടകളിലൂടെ ആ നേർത്ത വസ്ത്രം താഴേക്ക് വലിച്ചു നീക്കി.
