പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല] 281

ഇപ്പോൾ വേദിക പ്രകൃതിയുടെ വസ്ത്രം മാത്രം അണിഞ്ഞ് ആ കൽത്തറയിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി കിടക്കുകയാണ്. നിലാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ വെളുത്ത തുടകൾക്കിടയിൽ, നേർത്ത രോമങ്ങളാൽ പൊതിയപ്പെട്ട ആ ചുവന്ന പൂമൊട്ട് ഗന്ധർവ്വന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. കാമത്തിന്റെ ആധിക്യത്താൽ ആ മദനപ്പൂവിൽ നിന്നും ഊറിവന്ന മദനജലം കണ്ണീർ തുള്ളികൾ പോലെ തിളങ്ങി നിന്നു. ഗന്ധർവ്വനെ നോക്കി ആ പൂവ് പ്രണയാതുരമായി തേങ്ങുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.

ഗന്ധർവ്വൻ സാവധാനം അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചേർന്നു കിടന്നു. അവന്റെ നഗ്നമായ നെഞ്ച് അവളുടെ മൃദുവായ മാറിടങ്ങളിൽ അമർന്നു. അവൻ തന്റെ മുഖം അവളുടെ മുഖത്തോട് വല്ലാതെ അടുപ്പിച്ചു. അവരുടെ നിശ്വാസങ്ങൾ പരസ്പരം കലർന്നു. ആ നിമിഷം, ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ ഒരു വിരൽ പതുക്കെ അവളുടെ ആർദ്രമായ പൂമൊട്ടിലേക്ക് നയിച്ചു. വിരൽത്തുമ്പ് ആ ചൂടുള്ള ഇടുക്കിലേക്ക് സാവധാനം ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ വേദിക സുഖത്താൽ ഒന്ന് പിടഞ്ഞുപോയി. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്നും ഒരു നീണ്ട ശീൽക്കാരം പുറത്തുവന്നു.

അവൾ അറിയാതെ തന്നെ തന്റെ ഇടുപ്പ് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി അവന്റെ വിരലിനെ സ്വീകരിച്ചു.

കുറച്ചുനേരം ആ മദനപ്പൊയ്കയിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വിരുന്ന് നടത്തിയ ശേഷം, ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ വിരൽ പുറത്തെടുത്തു. വേദികയുടെ മദനജലത്താൽ കുതിർന്ന ആ വിരൽ അവളെത്തന്നെ നോക്കി അയാൾ സ്വന്തം വായിലേക്ക് ഇട്ടു. അത് നുണഞ്ഞുകൊണ്ട് അയാൾ അവളെയൊന്ന് കണ്ണിറുക്കി നോക്കി.