പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല] 281

വേദികയുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് തുടുത്തു. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് മുഖം മറച്ചു.

 

 

 

 

വേദിക (നാണത്തോടെ): “അയ്യോ… എന്താണ് അങ്ങ് ഈ കാണിക്കുന്നത്? ഗന്ധർവ്വാ… നാണമില്ലേ നിങ്ങൾക്ക്?”

ഗന്ധർവ്വൻ വശ്യമായി ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു. അവൻ അവളുടെ വിരലുകൾ മുഖത്തുനിന്നും പതുക്കെ മാറ്റി.

 

 

 

 

ഗന്ധർവ്വൻ: “ഇതിൽ നാണിക്കാൻ എന്തിരിക്കുന്നു ദേവി? ഞാൻ നിന്റെ പ്രസാദം സേവിച്ചതാണ്. അതിമനോഹരമായ, അമൃതിനേക്കാൾ മധുരമുള്ള നിന്റെ പ്രസാദം! ഈ ഭൂമിയിൽ ഇത്രയും രുചികരമായ മറ്റൊന്നില്ല.”

 

 

 

 

വേദിക (കുറുമ്പോടെ): “അതൊക്കെ വെറും പുകഴ്ത്തലാണ്. നിങ്ങൾ ഗന്ധർവ്വന്മാർ എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങളോടും ഇങ്ങനെ തന്നെയാവും പറയുന്നത്, അല്ലേ?”

 

 

 

 

ഗന്ധർവ്വൻ (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്): “എല്ലാവരോടുമല്ല ഭവതീ… നിന്റെ ഈ ഉടലിനും ഈ ഗന്ധത്തിനും ഒരു പ്രത്യേക വശ്യതയുണ്ട്. നൂറുവർഷത്തെ എന്റെ കാത്തിരിപ്പിന് ദൈവം തന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനമാണ് നീ. നിന്റെ ഈ പരിഭ്രമവും നാണവുമാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്.”

 

 

 

 

വേദിക: “എനിക്ക് ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഞാൻ ഈ കിടക്കുന്നത് സാക്ഷാൽ ഗന്ധർവ്വന്റെ കൂടെയാണോ എന്ന്. പുണ്യാളൻ ഇതറിഞ്ഞാൽ എന്നെ കൊല്ലും.”

 

 

 

 

ഗന്ധർവ്വൻ: “പുണ്യാളൻ ഇതൊരിക്കലും അറിയില്ല ദേവി. ഇത് നിനക്കും എനിക്കും ഈ കാടിനും മാത്രം അറിയാവുന്ന രഹസ്യം. ഇനി പറയൂ… ഈ ഗന്ധർവ്വന്റെ സ്നേഹം നിനക്ക് ബോധിച്ചോ?”