വേദിക അവനെ ഒന്ന് നോക്കി.
വേദിക: “എനിക്കൊന്നും അറിയില്യ ശശീ… നീ പറഞ്ഞത് അന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചില്യ. പക്ഷേ ഇന്നലെ…” അവൾ ഒന്നു നിർത്തി. ”
ഇന്നലെ ഞാൻ അവനെ വീട്ടിലേക്ക് വരുത്തി പരീക്ഷിച്ചു നോക്കിയതാ. പക്ഷേ എല്ലാം കുളമായി. എനിക്കിപ്പോ ഒന്നിനും പറ്റില്യ… മനസ്സ് ആകെ മടുത്തു.”
ശശി പതുക്കെ അവൾക്ക് അരികിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. ആശ്വാസം പകരുന്ന രീതിയിൽ അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെക്കാൻ അവന് തിടുക്കമുണ്ടായിരുന്നു. എരിയുന്ന തീയിൽ എണ്ണയൊഴിച്ച് അവളെ പുണ്യാളനിൽ നിന്ന് എന്നെന്നേക്കുമായി അകറ്റുക എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ ലക്ഷ്യം.
ശശി: “നീ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ച കാര്യം ആരോടും പറയണ്ട. പക്ഷേ നീ ടെസ്റ്റ് ചെയ്തത് നന്നായി. അവന് എന്തോ കുഴപ്പമുണ്ടെന്ന് എനിക്കുറപ്പായിരുന്നു. നീ സങ്കടപ്പെടാതെ… ഞാൻ കൂടെയില്ലേ?”
വേദിക: “അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് അവൻ കാട്ടിക്കൂട്ടിയത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കിളി പോയി ശശീ. അച്ഛനും അമ്മയും ഇപ്പൊ എന്നെ സംശയത്തോടെയാ നോക്കുന്നത്. എനിക്കിതൊന്നും സഹിക്കില്യ…”
വേദികയുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ മുതലെടുത്ത് അവളെ കൂടുതൽ തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിക്കാനുള്ള പ്ലാനിലായിരുന്നു ശശി. പുണ്യാളനോടുള്ള വെറുപ്പ് അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഉറപ്പിക്കാൻ അവൻ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വല നെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഡി.എസ്.ക്യു പാർട്ടി ഓഫീസിലെ ആ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ശശി തന്റെ അടുത്ത നീക്കം കൃത്യമായി നടത്തി. പുണ്യാളനെ വേദികയുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് എന്നെന്നേക്കുമായി വെട്ടിമാറ്റാനായിരുന്നു അവന്റെ ശ്രമം.
