ഗന്ധർവ്വൻ: “നിനക്ക് കൗതുകമുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം ദേവീ. ഗന്ധർവ്വന്റെ പൗരുഷം കാണാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലേ? ഈ വശ്യമായ ഉടലിനെ കീഴടക്കാൻ പോകുന്ന ആ കരുത്ത് നിനക്ക് കാണണോ?”
വേദിക മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൾ നാണം കൊണ്ട് അവന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി. അവളുടെ ആ മൗനം ഒരു വലിയ ‘അതേ’ ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഗന്ധർവ്വൻ, തന്റെ അരയിൽ ചുറ്റിയിരുന്ന ആ വെളുത്ത പട്ടു മുണ്ട് ഒരൊറ്റ വലയ്ക്ക് ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു.
അടുത്ത നിമിഷം, ഗന്ധർവ്വന്റെ കരുത്തുറ്റതും ഭീമവുമായ ആ പൗരുഷം പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. അത് വേദികയുടെ നഗ്നമായ വയറിലേക്ക് അമർന്നു നിന്നു. അതിന്റെ ചൂട് വയറിലൂടെ അരിച്ചുകയറിയപ്പോൾ വേദികയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. വിയർപ്പുതുള്ളികൾ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ പൊടിഞ്ഞു. ആ ചൂടും കടുപ്പവും അവളെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു.
അവൾ പതുക്കെ, അതീവ ജിജ്ഞാസയോടെ തല പൊക്കി താഴേക്ക് നോക്കി. അവൾ കണ്ട കാഴ്ച അവളെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. വെളുത്ത നിറമുള്ള തൊലിയും, ഉദയസൂര്യന്റെ ശോഭയുള്ള റോസാപ്പൂ മൊട്ടുപോലുള്ള മുകുടവുമുള്ള ആ കരുത്തൻ അവളുടെ മുന്നിൽ തലയുയർത്തി നിന്നു. രോമങ്ങൾ തീരെയില്ലാത്ത, വൃത്തിയുള്ള ആ ഭീമൻ കുണ്ണ അവളുടെ വയറിൽ തട്ടി നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച കണ്ട് അവൾ ആശ്ചര്യത്തോടെ ശ്വാസം വിടാൻ പോലും മറന്നു കിടന്നു.
പ്രകൃതി വാർത്തെടുത്ത ഒരു ശില്പം പോലെ അത് മനോഹരവും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായിരുന്നു. വേദികയുടെ കണ്ണുകൾ ആ കരുത്തിൽ തറഞ്ഞു നിന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ കാമം അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
