പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല] 281

 

 

 

​ഗന്ധർവ്വൻ: “ക്ഷമിക്കൂ ദേവി… നീയറിയണം, ഇത് പ്രാചീനമായ ‘കാമസൂത്ര’യിലെ അതീവ വികാരഭരതമായ ഒരധ്യായമാണ്. ‘ഔപരിഷ്ടകം’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ലീല പുരുഷസഹജമായ കാമത്തെയും ഊർജ്ജത്തെയും അതിന്റെ പരകോടിയിലെത്തിക്കാൻ കെൽപ്പുള്ളതാണ്. നിന്റെ ഈ അധരങ്ങളുടെ ചൂടേറ്റപ്പോൾ ഞാനറിയാതെ ആ വേഗതയിൽ ലയിച്ചുപോയി.”

 

 

 

 

​വേദിക: “എന്ത് കാമസൂത്രയാണെങ്കിലും ശരി… ഞാനിപ്പോ ചത്തുപോയേനെ. ഇത്രയും നേരം ശ്വാസം പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.”

 

 

 

 

​അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ആ തൂണിൽ ചാരുന്നതും നോക്കി ഗന്ധർവ്വൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ മുഖം തന്റെ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കി

 

 

 

.

​ഗന്ധർവ്വൻ: “സാരമില്ല എന്റെ സുന്ദരി… എങ്കിൽ ഇനി നീയിത് ചെയ്യേണ്ടതില്ല. ദേവിക്ക് ഇതിലും വലിയ അനുഭൂതികൾ നൽകാൻ എനിക്ക് സാധിക്കും. നിന്റെ ഈ പൂമേനിയിൽ ഒരു വീണ മീട്ടുന്നതുപോലെ ഞാൻ രാഗങ്ങൾ തീർക്കാം. വരൂ…”

 

 

 

 

​ഗന്ധർവ്വൻ അവളെ സാവധാനം ആ കരിങ്കൽ തറയിലേക്ക് വീണ്ടും കിടത്തി. പാലപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധം ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു ലഹരിയായി പടർന്നു. വേദിക തന്റെ നഗ്നമായ ഉടൽ വിറയലോടെ ആ തറയിൽ വിരിച്ചു. ഗന്ധർവ്വൻ അവളുടെ പാദങ്ങൾക്കരികിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു.

 

 

 

 

​അവൻ ആദ്യം അവളുടെ വലതുകാലിലെ തള്ളവിരൽ പതുക്കെ തന്റെ ചുണ്ടുകൾക്കുള്ളിലാക്കി. ആ സ്പർശനത്തിൽ വേദികയുടെ ഉടൽ ഒന്ന് വിറച്ചു. പാദത്തിന്റെ വിരലുകൾ തൊട്ട് അവൻ നാവുകൊണ്ട് ഈണത്തിൽ നക്കിത്തുടങ്ങി. വിരലുകൾക്കിടയിലെ മൃദുവായ ഭാഗങ്ങളിൽ അവന്റെ നാവിന്റെ ചൂടേറ്റപ്പോൾ വേദികയ്ക്ക് ഒരു വിചിത്രമായ സുഖം അനുഭവപ്പെട്ടു.