പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല] 281

 

 

 

ആ കൽമണ്ഡപത്തിലെ കരിങ്കൽ തൂണുകൾ സാക്ഷിയാക്കി, ഒരു ഗന്ധർവ്വൻ ഒരു മനുഷ്യസ്ത്രീയുടെ ഉടലിൽ പ്രണയത്തിന്റെ നിഗൂഢമായ സംഗീതം വായിക്കുകയായിരുന്നു.

 

 

 

​

 

ആ കൽമണ്ഡപത്തിന്റെ തണുത്ത കരിങ്കൽ തറയിൽ, പാലപ്പൂക്കളുടെ മാദകഗന്ധത്തിനിടയിൽ വേദിക ഒരു സ്വപ്നത്തിലെന്നപോലെ തളർന്നു കിടന്നു. അവളുടെ വെളുത്തുതുടുത്ത തുടകൾക്കിടയിലെ ആർദ്രതയിലേക്ക് ഗന്ധർവ്വൻ പതുക്കെ മുഖം താഴ്ത്തി.

 

 

 

അവന്റെ ഉച്ഛ്വാസവായു തന്റെ മദനപ്പൊയ്കയിൽ തട്ടിയപ്പോൾ വേദികയുടെ ഉടൽ ഒരു വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ആ കരിങ്കൽ തറയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

 

 

 

 

​ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ തുടകൾ ഒന്നുകൂടി വിടർത്തി. ചുവന്നു തുടുത്തു നിൽക്കുന്ന ആ മദനപ്പൂവ് ഗന്ധർവ്വന്റെ നാവിലെ ചൂടിനായി ദാഹിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

 

 

 

അവൻ ആദ്യം പതുക്കെ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് അവളുടെ പൂറിന് ചുറ്റും വട്ടം വരച്ചു.

 

 

 

ആ സ്പർശനത്തിന്റെ സുഖം താങ്ങാനാവാതെ വേദികയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും നീണ്ട ശീൽക്കാരങ്ങൾ പുറത്തുവന്നു.

 

 

 

​വേദിക (കിതച്ചുകൊണ്ട്): “ആഹ്… ഗന്ധർവ്വാ… എനിക്ക്… എനിക്ക് എന്തോ പോലെയാവുന്നു… നിർത്തല്ലേ…”

 

 

 

​ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ നാവുപയോഗിച്ച് അവളുടെ പൂറിതളുകൾ പതുക്കെ വിടർത്തി. അകത്തെ ആ ചുവന്ന മാംസളമായ ഭാഗങ്ങളിൽ അവൻ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ഈണത്തിൽ നക്കിത്തുടങ്ങി.