ഓരോ തവണയും അവന്റെ നാവ് ആ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ വേദിക സുഖത്താൽ പിടഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ ഇടുപ്പ് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് അമർത്തിക്കൊടുത്തു.
അവൻ സാവധാനം തന്റെ നാവ് അവളുടെ കന്തിലേക്ക് എത്തിച്ചു. ആ വികാരകേന്ദ്രത്തിൽ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് വട്ടം ചുരറ്റിയും പതുക്കെ കടിച്ചും അവൻ ലീലകൾ തുടർന്നു. അത് വേദികയുടെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും തെറ്റിച്ചു.
അവൾ ശീൽക്കാരങ്ങളാൽ ആ കൽമണ്ഡപത്തെ മുഖരിതമാക്കി. അവളുടെ കൈകൾ ഗന്ധർവ്വന്റെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
വേദിക: “ഹമ്മ്… ഉഫ്ഫ്….. ഗന്ധർവ്വാ… അവിടെ… ആഹ്… എനിക്ക് വയ്യ… സുഖം സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല…”
ഗന്ധർവ്വൻ പല വിധത്തിൽ തന്റെ നാവുപയോഗിച്ചു. ചിലപ്പോൾ നീളത്തിൽ താഴെ നിന്നും മുകളിലേക്ക് നക്കിയും, ചിലപ്പോൾ നാവുകൊണ്ട് ആ പൂമൊട്ടിൽ കുത്തിയിറക്കിയും അവൻ അവളെ വികാരത്തിന്റെ അത്യുന്നതിയിൽ എത്തിച്ചു. അവളുടെ പാന്റിനുള്ളിൽ അണപൊട്ടിയൊഴുകിയ മദനജലം ഗന്ധർവ്വന്റെ മുഖത്താകെ പടർന്നു.
ആ രുചിയുള്ള അമൃത് അവൻ ആർത്തിയോടെ നുണഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന്, വേദികയുടെ ശരീരം അനിയന്ത്രിതമായി വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വല്ലാതെ വേഗത്തിലായി.
ആസക്തിയുടെ പരകോടിയിൽ എത്തിയ അവൾ തന്റെ തുടകൾ കൊണ്ട് ഗന്ധർവ്വന്റെ മുഖം വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. അടുത്ത നിമിഷം, അവളുടെ ഉള്ളിലെ അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. മദനജലം ഒരു ഉറവ പോലെ പൊട്ടിയൊഴുകി. രതിമൂർച്ചയുടെ ആ നിമിഷത്തിൽ അവൾ ഒരു നിലവിളിയോടെ ഗന്ധർവ്വന്റെ മാറിലേക്ക് തളർന്നു വീണു. അവളുടെ വിരലുകൾ അയഞ്ഞു, കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടഞ്ഞു.
