ഗന്ധർവ്വൻ: “തളർന്നോ എന്റെ ദേവി? സാരമില്ല… ഇനി നീ കഷ്ടപ്പെടണ്ട…. ബാക്കി ഈ ഗന്ധർവ്വൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം.”
അവൻ അവളെ അതേ പൊസിഷനിൽ തന്നെ തന്റെ അരക്കെട്ടിനോട് ചേർത്ത് വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. അടുത്ത നിമിഷം, ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ അരക്കെട്ട് വന്യമായ വേഗതയിൽ മുകളിലേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു തുടങ്ങി. ഇരുന്നു കൊണ്ടുതന്നെ അവൻ അവളെ തന്റെ പൗരുഷത്തിലേക്ക് ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ തവണയും ആ ഭീമൻ കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇടിച്ചു കയറുമ്പോൾ ആ മണ്ഡപത്തിൽ “പ്ലക്… പ്ലക്… പ്ലക്…” എന്ന വന്യമായ ശബ്ദം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.
വേദികയുടെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും തകർന്നു. അവൾ തല പിന്നിലേക്ക് ചരിച്ചു പിടിച്ചു നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“ആഹ്… ശ്ശോ… ഗന്ധർവ്വാ… മെല്ലെ… എനിക്ക്… എനിക്ക് വയ്യ… അങ്ങേ അറ്റത്ത് തട്ടുന്നു… ഹമ്മ്… പ്ലീസ്… നിർത്തല്ലേ…”
അവളുടെ കരച്ചിലും ശീൽക്കാരവും ആ കാടിനെ നടുക്കി. ഗന്ധർവ്വന്റെ ഓരോ അടിയും അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ കവാടത്തിൽ വരെ ചെന്ന് മുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ മദനജലം ആ പൗരുഷത്തിൽ തട്ടി തെറിച്ചു പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി. അവളുടെ ഉടൽ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ വേഗത ഒന്നുകൂടി കൂട്ടി അവളെ ആ സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് എത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
വേദികയുടെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ഗന്ധർവ്വന്റെ പൗരുഷത്തിന്റെ ഗന്ധം കലർന്നിരുന്നു.
