പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല] 281

രതിമൂർച്ചയുടെ ആ പരകോടിയിൽ അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു സുഖത്തിന്റെ അത്യുന്നതിയിൽ ലയിച്ചു കിടന്നു.

ഗന്ധർവ്വൻ മന്ദഹസിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന പുറത്ത് ഒരു ചുംബനം നൽകി.

അവളുടെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ആ സമാഗമത്തിന്റെ തൃപ്തി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. ആ കൽമണ്ഡപത്തിലെ തണുത്ത കാറ്റ് അവരെ തഴുകിക്കടന്നുപോയി.

വികാരത്തിന്റെ വേലിയേറ്റങ്ങൾക്കൊടുവിൽ വേദിക ഒരു തളർന്ന വള്ളിപോലെ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടക്കുകയായിരുന്നു

അവളുടെ വെളുത്ത ഉടലിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങി. ഡോഗ്ഗി സ്റ്റൈലിലെ ആ വന്യമായ ഇരുപത് മിനിറ്റുകൾ അവളുടെ സകല ഊർജ്ജവും ചോർത്തിക്കളഞ്ഞിരുന്നു.

പാലപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധം അപ്പോഴും വായുവിൽ അലതല്ലി നിന്നു.

ഗന്ധർവ്വൻ പതുക്കെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു കിടന്നു. അവന്റെ നഗ്നമായ നെഞ്ചിലെ ചൂട് അവളുടെ പുറത്ത് തട്ടിയപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൻ തന്റെ ബലിഷ്ഠമായ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളെ പുറകിലൂടെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി, അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ വിടവിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി.

വേദിക (തളർന്ന സ്വരത്തിൽ): “ഗന്ധർവ്വാ… ഇനി എനിക്ക് വയ്യ… ഞാൻ തീരെ തളർന്നു പോയി. എന്റെ ശരീരം വല്ലാതെ വേദനിക്കുന്നു… ദയവായി ഇനി വേണ്ട…”

അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഗന്ധർവ്വൻ വശ്യമായി ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കാമത്തിന്റെ ആ തിളക്കം അപ്പോഴും കെട്ടടങ്ങിയിരുന്നില്ല.