പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല] 281

അവൻ പതുക്കെ തന്റെ വലതു കൈ അവളുടെ വയറിലൂടെ താഴേക്ക് നയിച്ചു.

മുട്ടുകൾ വളച്ചു കിടക്കുന്ന അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിലെ ആ നനഞ്ഞ ഇടുക്കിലേക്ക് അവൻ തന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ സാവധാനം എത്തിച്ചു.

അവന്റെ വിരൽത്തുമ്പ് അവളുടെ ആർദ്രമായ പൂമൊട്ടിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് സ്പർശിച്ചതേയുള്ളൂ, വേദികയുടെ ഉടൽ ഒരു വൈദ്യുതാഘാതം ഏറ്റതുപോലെ പെട്ടെന്ന് വിറച്ചു. തളർച്ചയെല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് എങ്ങോ മറഞ്ഞു. ആ സ്പർശനത്തിൽ അവളുടെ ഉള്ളിലെ കാമം വീണ്ടും ഇരട്ടിച്ചു കയറി. പൂറിലെ പേശികൾ വീണ്ടും തുടിക്കാൻ തുടങ്ങി, മദനജലം ഒരു അരുവിപോലെ വീണ്ടും പൊട്ടിയൊഴുകി.

ഗന്ധർവ്വൻ: “ദേവീ… നിന്റെ ഉടൽ പറയുന്നത് മറ്റൊന്നാണല്ലോ. ഈ ഗന്ധർവ്വന്റെ സ്പർശനം നിന്റെ സിരകളിൽ തീ പടർത്തുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ട്. നോക്കൂ, നിന്റെ ഈ മദനപ്പൊയ്ക വീണ്ടും എനിക്കായി തുടിക്കുന്നു.”

അവൻ അവളെ തന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർത്ത് നിർത്തി ‘രണ്ടുപേരും ഒരേ ദിശയിലേക്ക് നോക്കി ചരിഞ്ഞു കിടന്നു. ഗന്ധർവ്വൻ പുറകിലൂടെ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച്, അവളുടെ ഒരു കാൽ പതുക്കെ ഉയർത്തി തന്റെ ഇടുപ്പിന് മുകളിൽ വെച്ചു.

അവന്റെ ആ ഭീമൻ പൗരുഷം ഇപ്പോൾ അവളുടെ പൂറിന് തൊട്ടുപുറകിലായി മുട്ടി നിന്നു.

പതുക്കെ, ഒരൊറ്റ തള്ളലിൽ അവൻ ആ കരുത്തനെ അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറക്കി.

“ആഹ്… ഹ്മ്മ്… ഗന്ധർവ്വാ…”

വേദികയുടെ ശീൽക്കാരം ആ മണ്ഡപത്തിൽ മുഴങ്ങി. വശത്തു കൂടെയുള്ള ആ പ്രവേശനം അവൾക്ക് ഒരു പുതിയ അനുഭൂതിയാണ് നൽകിയത്. ഗന്ധർവ്വൻ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ വകഞ്ഞുമാറ്റി അവളുടെ തോളുകളിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് സാവധാനം ചലിച്ചു തുടങ്ങി.