പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല] 281

 

 

 

 

പാലപ്പൂക്കളുടെ മണം കാറ്റിൽ ഒന്നുകൂടി കനത്തപ്പോൾ, ആ പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ് പ്രണയത്തിന്റെ നിത്യതയായി അവർക്ക് തോന്നി.

 

 

 

 

പുലർകാലത്തിന്റെ നേർത്ത വെളിച്ചം അല്പം കൂടി തെളിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു.

 

 

 

‘ആ ആർദ്രമായ പതിനഞ്ച് മിനിറ്റുകൾക്ക് ശേഷം, ഗന്ധർവ്വൻ വേദികയെ സാവധാനം ആ തറയിൽ മലർത്തിക്കിടത്തി.

അവളുടെ വെളുത്ത ഉടലിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങി. കൗമരത്തിന്റെ വശ്യതയാർന്ന ആ  മുലകൾ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ഉയർന്നുതാണു

 

. ഗന്ധർവ്വൻ അവളുടെ കാലുകൾ രണ്ടും ഉയർത്തി തന്റെ തോളുകളിൽ വെച്ചു. അവൾ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഭയത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരു വന്യമായ ദാഹം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.

 

 

 

ഗന്ധർവ്വൻ (വശ്യമായി മന്ദഹസിച്ചുകൊണ്ട്): “ഇനിയാണ് ദേവീ… ഈ ഗന്ധർവ്വന്റെ പൗരുഷം നിന്റെ ഉടലിൽ പൂർണ്ണമായും അലിയാൻ പോകുന്നത്. എന്റെ രേതസ്സ് നിന്റെ മദനപ്പൊയ്കയിലേക്ക് ഞാൻ ഒഴിക്കും. അത് നിനക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയുമോ?”

 

 

 

വേദിക (വിറയലോടെ): “ആഹ്… ഗന്ധർവ്വാ… എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷേ… എനിക്ക് നിങ്ങളെ വേണം. എന്നെ പൂർണ്ണമായും നിങ്ങളിലേക്ക് അലിയിച്ചു കളയൂ…”

 

 

 

അവൾ സമ്മതം മൂളിയതും, ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ ഇടുപ്പ് മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു. ആ കരുത്തുറ്റ ലിംഗം ഒരൊറ്റ കുതിപ്പിൽ അവളുടെ പൂറിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി.