അവിടെ, ആ നനഞ്ഞ പുൽത്തകിടിയിൽ വേദികയുടെ സുഖത്തോടെയുള്ള ആ നീണ്ട ശീൽക്കാരം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.
രാവിലെ തുടങ്ങിയ ആ കാമലീലകളുടെ തുടർച്ചയായിരുന്നു അത്. ഇത് അന്നത്തെ അഞ്ചാമത്തെ സമാഗമമായിരുന്നുവെങ്കിലും, വേദികയുടെ ഉള്ളിലെ ദാഹം ഒട്ടും കുറഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഗന്ധർവ്വന്റെ പൗരുഷം ഓരോ തവണയും അവളെ പുതിയൊരു ലോകത്തേക്ക് എത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഗന്ധർവ്വൻ അവളെ ആ പുല്ലിൽ മലർത്തിക്കിടത്തി, അവളുടെ കാലുകൾ വശങ്ങളിലേക്ക് പരമാവധി വിടർത്തി.
അവളുടെ വെളുത്ത ഉടലിൽ പുല്ലിന്റെ പച്ചപ്പും വിയർപ്പുതുള്ളികളും പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.
ഗന്ധർവ്വൻ അവളുടെ മേൽ വന്യമായി അമർന്നു. അവന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും ഒരു കാട്ടുതീയുടെ ആവേശം ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ തന്റെ ഭീമൻ പൗരുഷം അവളുടെ നനഞ്ഞ പൂമൊട്ടിലേക്ക് ഒരൊറ്റ ആഞ്ഞടിയിൽ ഇറക്കി.
“ആഹ്… ശ്ശോ… ഗന്ധർവ്വാ… മെല്ലെ… ഹമ്മ്… സുഖം… സുഖം സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല…
ആഹ്….
ആഹ്….
ആഹ്…. ഊൗൗ…. ഹ്….
അമ്മേ…… ഉഫ്ഫ്…..
പതുക്കെ പതുക്കെ….”
വേദിക പുല്ലിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ച് തല പിന്നിലേക്ക് ചരിച്ചു നിലവിളിച്ചു.
അവളുടെ ശീൽക്കാരങ്ങൾ ആ കാടിന്റെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചു. ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ വേഗത കൂട്ടി. ഓരോ അടിയും അവളുടെ ആന്തരിക ഭിത്തികളെ ഉലച്ചു കളഞ്ഞു.
മുമ്പത്തെ കളികളിൽ നിന്നും ലഭിച്ച ലഹരി അവളെ പൂർണ്ണമായും ഒരു ഭ്രാന്തമായ അവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചിരുന്നു.
