പതിനഞ്ച് മിനിറ്റോളം ആ പുൽമേട്ടിൽ വന്യമായ ഒരു രതിതാണ്ടവം നടന്നു. ഗന്ധർവ്വന്റെ കരുത്തുറ്റ തുടകൾ അവളുടെ ചന്തികളിൽ തട്ടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. പുല്ലിലെ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ അവരുടെ ചൂടുപിടിച്ച ശരീരത്തിൽ തട്ടി ആവിയായി മാറി.
വേദികയുടെ മുലകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടി ചിതറി. അവൾ അവനെ തന്റെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് ആഞ്ഞ് മാന്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
“ഹമ്മ്… ആഹ്… ഗ്വാ… ഗന്ധർവ്വാ… എനിക്ക്… എനിക്ക് വരുന്നു… നിർത്തല്ലേ…”
അവളുടെ ഉള്ളിലെ മദനജലം ആ പുല്ലിലേക്ക് അണപൊട്ടിയൊഴുകി. ഏകദേശം ഇരുപത് മിനിറ്റോളം നീണ്ട ആ വന്യമായ പോരാട്ടത്തിനൊടുവിൽ ഗന്ധർവ്വന്റെ ശരീരം വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവൻ അവളെ ആ പുല്ലിൽ നിന്നും പകുതി എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു നിർത്തി. അവളുടെ മുഖം തന്റെ പൗരുഷത്തിന് അഭിമുഖമായി വരും വിധം അവൻ അവളെ പിടിച്ചു.
ഗന്ധർവ്വൻ: “ദേവീ… നോക്കൂ… നിന്റെ ഈ വശ്യതയ്ക്കുള്ള പ്രസാദം ഞാൻ നൽകാൻ പോകുന്നു!”
അവൻ തന്റെ പൗരുഷം അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്തു. വിറച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ ഭീമൻ കുണ്ണ അവളുടെ മുഖത്തിന് തൊട്ടുമുന്നിലായി ഗന്ധർവ്വൻ പിടിച്ചു.
അടുത്ത നിമിഷം, അവന്റെ ഉള്ളിലെ അമൃത് ഒരു ഉറവ പോലെ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. ചൂടുള്ളതും കട്ടിയുള്ളതുമായ ആ പാൽനിറത്തിലുള്ള രേതസ്സ് വേദികയുടെ മുഖത്തേക്ക് ആഞ്ഞു ചീറ്റി.
