താഴത്തെ നിലയിലെ ആ വലിയ ലിവിങ് റൂമിൽ എത്തിയപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് അത്ഭുദം തോന്നി. പഴയ തേക്ക് തടിയിൽ തീർത്ത ഫർണിച്ചറുകളും പുസ്തകങ്ങൾ നിറഞ്ഞ അലമാരകളും ആ മുറിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഗാംഭീര്യം നൽകുന്നുണ്ട്. ജനാലയിലൂടെ അപ്പുറത്ത് പാർക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്ന ആ പഴയ ബെൻസ് കാർ തിളങ്ങുന്നത് കാണാം.
അങ്കിൾ തന്റെ വെള്ളമുണ്ടിന്റെ മടിക്കുത്ത് പതുക്കെ ഒന്ന് താഴ്ത്തിയിട്ട് അവരോടായി പറഞ്ഞു, “നിങ്ങൾ ഇരിക്ക്… ഞാൻ പോയി ചായ എടുക്കാം.”
രാഹുൽ പെട്ടെന്ന് ഇടപെട്ടു, “അയ്യോ അങ്കിൾ, അത് ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലേ? അങ്കിൾ എന്തിനാ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നത്?”
അങ്കിൾ തന്റെ കൈ കൊണ്ട് രാഹുലിനെ ഒന്ന് തടഞ്ഞു. “അതൊന്നും ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടല്ല രാഹുൽ. ഈ വീട്ടിൽ എനിക്ക് ചായ ഇടുന്നത് ഒരു ശീലമാണ്.”
മീര ഉടനെ എഴുന്നേറ്റു, “എങ്കിൽ അങ്കിൾ… ഞാൻ ഉണ്ടാക്കാം ചായ. എനിക്ക് അടുക്കള എവിടെയാണെന്ന് ഒന്ന് കാണിച്ചു തന്നാൽ മതി. നിങ്ങൾ മൂന്നാളും സംസാരിച്ചോളൂ..
അങ്കിൾ പതുക്കെ മീരയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു നിമിഷം അദ്ദേഹം വീണ്ടും സുനിതയെ കണ്ടു. തന്റെ സുനിതയും ഇതുപോലെ അതിഥികൾ വരുമ്പോൾ ഓടി നടന്ന് ഓരോന്ന് ചെയ്യുന്നവളായിരുന്നു. ഉള്ളിൽ വിങ്ങൽ തോന്നിയെങ്കിലും അദ്ദേഹം അത് മറച്ചുപിടിച്ചു.
”അതിനൊക്കെ ഇനിയും സമയമുണ്ട് മോളേ… നിങ്ങൾ ദൂരെ നിന്ന് വന്നതല്ലേ? ഇപ്പോൾ ഒന്ന് വിശ്രമിക്കൂ. ഈ വീട്ടിലെ അതിഥിയായി വന്ന ആദ്യ ദിവസം തന്നെ മോളെകൊണ്ട് ജോലി ചെയ്യിക്കുന്നത് ശരിയല്ല..
അങ്കിൾ വളരെ സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു.
മീര അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ സംസാര ശൈലിയിൽ വീണ്ടും ആകൃഷ്ടയായി. അത്രയും മാന്യവും എന്നാൽ സ്നേഹനിർഭരവുമായ പെരുമാറ്റം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ കുലീനത അവളെ വല്ലാതെ സ്പർശിച്ചു.
”അങ്കിൾ തനിയെ അല്ലേ… ഞാൻ ഒന്ന് സഹായിച്ചോട്ടെ?” മീര വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
”വേണ്ട മീരേ… ഈ വീടിനും ഈ അടുക്കളയ്ക്കും എന്റെ ശീലങ്ങൾ അറിയാം. നിങ്ങൾ ഇരിക്ക്. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം,” അദ്ദേഹം ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
അങ്കിൾ പോകുന്നത് നോക്കി നിന്ന മീരയ്ക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ നടത്തത്തിലെ പ്രൗഢി വീണ്ടും ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മുറിയിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ആ നേർത്ത ചന്ദന ഗന്ധവും അങ്കിളിന്റെ വ്യക്തിത്വവും ആ പഴയ വീടിനെ കൂടുതൽ മനോഹരമാക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
The Author
