ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ് രാഹുലും സിജിനും മീരയും കൂടി മുകളിലെ നിലയിലേക്ക് പോകാനായി എഴുന്നേറ്റു. പടികൾ കയറാൻ തുടങ്ങിയ മീരയെ നോക്കി അങ്കിൾ വളരെ സൗമ്യമായി, എന്നാൽ ഗൗരവത്തോടെ ഒന്ന് വിളിച്ചു.
”മോളേ മീരേ…”
അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അങ്കിൾ ആ ലിവിങ് റൂമിലെ വലിയ തൂണിൽ ഒരു കൈ വെച്ച് നിലയുറപ്പിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ആ വെള്ളമുണ്ടും ലിനൻ ഷർട്ടും ആ പഴയ തറവാടിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു രാജകീയ പ്രൗഢി നൽകുന്നുണ്ട്.
”മുകളിലെ നിലയിൽ നിങ്ങൾ താമസിക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം. വീട് എപ്പോഴും വൃത്തിയായി വെക്കണം. അത് എനിക്കും… അവൾക്കും വലിയ നിർബന്ധമാണ് . വീട് വൃത്തികേടാകുന്നത് സുനിതയ്ക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമല്ല. അവൾ ഇപ്പോൾ കൂടെയില്ലെങ്കിലും ഈ വീടിന്റെ ഓരോ തരിയിലും അവളുടെ ഇഷ്ടങ്ങളുണ്ട്. അത് മോൾ നോക്കുമല്ലോ അല്ലേ?”
അങ്കിൾ അത് പറയുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ ആ റാഡോ വാച്ച് വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി. ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു വീട്ടുടമസ്ഥന്റെ അധികാരത്തേക്കാൾ ഉപരി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളോടുള്ള കരുതലും ആദരവുമാണ് മീരയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്. സുനിതയുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ ഇന്നും ഇത്രത്തോളം വിലമതിക്കുന്ന ഈ മനുഷ്യനോട് മീരയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആരാധന തോന്നി.
”തീർച്ചയായും അങ്കിൾ… അങ്കിൾ ഒട്ടും പേടിക്കണ്ട. സുനിത ചേച്ചിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് പോലെ തന്നെ ഞാൻ എല്ലാം നോക്കിക്കോളാം,” മീര വിനയത്തോടെ മറുപടി നൽകി.
അങ്കിൾ പതുക്കെ ഒന്ന് തലയാട്ടി. ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞു. അവർ മുകളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ മീരയുടെ മനസ്സിൽ അങ്കിളിന്റെ ആ വാക്കുകൾ തന്നെയായിരുന്നു. തന്റെ രൂപം മാത്രമല്ല, സുനിതയുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ കൂടി തന്നിലൂടെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണമെന്ന് അങ്കിൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
രാഹുൽ മുന്നിൽ നടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും മീരയുടെ ഉള്ളിൽ അങ്കിളിന്റെ ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള രൂപവും വൈകാരികമായ സംസാരവും ഒരു ലഹരിയായി പടരുകയായിരുന്നു.
The Author
