പുനർജ്ജന്മം [ജോൺ എബ്രഹാം] 574

​വിഭവങ്ങൾ ഓരോന്നായി വിളമ്പുമ്പോൾ മീരയുടെ കൈകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അങ്കിൾ തന്നോട് അടുക്കളയിൽ വെച്ച് പറഞ്ഞ ആ കാര്യങ്ങൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു തിരയിളക്കം തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. അവൾ അങ്കിളിന് നേരെ എതിർവശത്തായി ഇരുന്നു.
​രാഹുൽ ആവേശത്തോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ അങ്കിളിന്റെ നോട്ടം മീരയുടെ കണ്ണുകളിൽ തന്നെ തറഞ്ഞു നിന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു തരം വശ്യതയും ചോദ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു. മീര പതുക്കെ തലയുയർത്തി അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി. ആ നിമിഷം അവരുടെ നോട്ടങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇടഞ്ഞു. അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആഴം കണ്ടപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടം അവളുടെ മുഖത്തുനിന്നും സാവധാനം സാരിയുടെ ഇടുക്കുകളിലേക്ക് വഴുതി വീഴുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.
​പെട്ടെന്നാണ് മേശയ്ക്കടിയിലൂടെ അങ്കിളിന്റെ കാൽ മീരയുടെ കാലിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് ഉരസിയത്. ആ സ്പർശനത്തിൽ മീര പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ ഒട്ടും വൈകിക്കാതെ തന്റെ കാലുകൾ പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ പരിഭ്രമം പടർന്നു. രാഹുൽ ഇത് കാണുന്നുണ്ടോ എന്ന് പേടിച്ച് അവൾ വേഗം പാത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി.
​”മീരേ… ഈ മീൻ കറിക്ക് നല്ല എരിവുണ്ടല്ലോ, നിനക്ക് എന്താ പറ്റിയത്? നീ ഒന്നും കഴിക്കുന്നില്ലേ?” രാഹുൽ ചോദിച്ചു.
​”ഏയ്… ഒന്നുമില്ല ഏട്ടാ , ഞാൻ കഴിക്കുന്നുണ്ട്,” മീര പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
​അങ്കിൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ വീണ്ടും അവളെ നോക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ പറയുന്നത് അവൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു—താൻ പറഞ്ഞ പ്രണയം അവൾ സ്വീകരിക്കുമോ എന്നായിരുന്നു ആ നോട്ടത്തിലെ ചോദ്യം. പക്ഷേ മീര അത്ര പെട്ടെന്ന് വഴങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. അവൾ അങ്കിളിന്റെ നോട്ടത്തെ അവഗണിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് രാഹുലിനോട് കൂടുതൽ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
​എങ്കിലും, ഇടയ്ക്കിടെ അങ്കിളിന്റെ ആ കരുത്തുറ്റ നോട്ടം തന്റെ മേൽ പതിയുന്നത് മീര അതീവ രഹസ്യമായി ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഒരു നിഗൂഢമായ കളി അവിടെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.