പുനർജ്ജന്മം 2 [ജോൺ എബ്രഹാം] 171

​രാഹുൽ ആ വശ്യമായ കാഴ്ചയിൽ മയങ്ങിപ്പോയി. അവൻ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ ഒരു മുലക്കണ്ണ് വായിലാക്കി നുണയാൻ തുടങ്ങി. മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വിറയൽ പടർന്നു. രാഹുലിന്റെ നാവിലെ ചൂട് അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ ചിമ്മി അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

രാഹുൽ അവളെ പതുക്കെ ബെഡിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. മീരയുടെ വിടർന്ന കുണ്ടികൾ ആ മെത്തയിൽ അമർന്നു. അവളുടെ കാലുകൾ അകത്തി വെച്ച് രാഹുൽ പതുക്കെ ആ നനഞ്ഞ പൂറിലേക്ക് വിരലുകൾ ആഴ്ത്തി.

​”എന്താടി പെണ്ണേ ഇത്… ഞാൻ ഒന്ന് തൊട്ടപ്പോഴേക്കും ഇത്രയും കൊഴുപ്പ് നിറഞ്ഞോ? നിനക്ക് ഇത്രയും ആവേശമായിരുന്നോ?” രാഹുൽ അത്ഭുതത്തോടെ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ ആ കൊഴുപ്പിൽ തെന്നിനീങ്ങുകയായിരുന്നു.

​രാഹുലിന് അറിയില്ലല്ലോ ഈ കൊഴുപ്പിന്റെയും നനവിന്റെയും യഥാർത്ഥ കാരണം. താഴെ വെച്ച് അങ്കിൾ നടത്തിയ ആ സംസാരവും, സുനിതയെന്ന് വിളിച്ചപ്പോഴുള്ള ആ നോട്ടവും, വിരലുകൾ കോർത്തുപിടിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ ഉണർവുമാണ് മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഈ മാറ്റം ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന്. അങ്കിളിന്റെ സാമീപ്യം തന്റെ ശരീരത്തെ ഇത്രയേറെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന സത്യം മീരയെ ഒരേസമയം ലജ്ജിപ്പിക്കുകയും ആവേശം കൊള്ളിക്കുകയും ചെയ്തു.

​”ഒന്നും പറയണ്ട രാഹുലേട്ടാ… എനിക്കറിയില്ല…” മീര കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു. അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. രാഹുൽ വിരലുകൾ ഉള്ളിലേക്ക് ആഴ്ത്തുമ്പോൾ അവൾക്ക് തോന്നിയത് അങ്കിളിന്റെ ആ ചോദ്യമായിരുന്നു— “എന്റെ സുനിതയാവുമോ?”