പുനർജ്ജന്മം 2 [ജോൺ എബ്രഹാം] 171

​രാഹുലിന്റെ വിരലുകളുടെ ചലനം വേഗതയാർജ്ജിച്ചു. മീരയുടെ ശരീരം ആ ബെഡിൽ കിടന്ന് വിറച്ചു. മനസ്സ് അങ്കിളിന്റെ അടുത്താണെങ്കിലും ശരീരം രാഹുലിന്റെ വന്യമായ സ്പർശനത്തിന് പൂർണ്ണമായും കീഴടങ്ങുകയായിരുന്നു.

രാഹുൽ തന്റെ കുലച്ചു നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയെടുത്തു
മീരയുടെ നനഞ്ഞൊട്ടിയ പൂറിലേക്ക് അമർത്താൻ തുടങ്ങിയ അതേ നിമിഷമാണ്  കാളിങ് ബെൽ നിർത്താതെ മുഴങ്ങിയത്. ആ ശബ്ദം കേട്ടതും രാഹുൽ പല്ലുകടിച്ചുകൊണ്ട് ഒന്ന് നിന്നു.

​”പണ്ടാരമടങ്ങാൻ! ഏത് തെണ്ടിയാ ഈ നേരത്ത്…” രാഹുൽ കലിപ്പോടെ പിറുപിറുത്തു. അവന്റെ ആവേശം പാതിവഴിയിൽ തടസ്സപ്പെട്ടതിന്റെ ദേഷ്യം ആ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു.
​മീര കിതച്ചുകൊണ്ട് വേഗം എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. വിയർപ്പും നനവും കലർന്ന തന്റെ ഉടൽ പുതപ്പ് കൊണ്ട് മറച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു, “ഞാൻ അപ്പോഴേ പറഞ്ഞതല്ലേ രാഹുലേട്ടാ… സന്ധ്യാനേരമാണ്, ആരെങ്കിലും വരുമെന്ന്. പോയി നോക്ക്.

​രാഹുൽ ദേഷ്യത്തോടെ കട്ടിലിൽ നിന്നിറങ്ങി അവിടെ കിടന്ന മുണ്ടെടുത്ത് ഒന്ന് ചുറ്റി. മുടി ഒന്ന് ഒതുക്കി അവൻ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക്
നടന്നു. മീര അപ്പോഴും ബെഡിൽ കിടന്ന് തന്റെ കിതപ്പടക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. അങ്കിളിന്റെ ആ ചോദ്യത്തിന് ശേഷം ഉണ്ടായ ഈ ശാരീരിക ഉണർവ് അവളെ വല്ലാതെ തളർത്തിയിരുന്നു.

​രാഹുൽ ചെന്ന് ഉമ്മറത്തെ വാതിൽ തുറന്നു. മുന്നിൽ അങ്കിൾ നിൽക്കുന്നു. അങ്കിളിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക ഭാവമായിരുന്നു.

വാതിൽ തുറന്നയുടനെ അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം ചെന്നു പതിച്ചത് രാഹുലിന്റെ മുണ്ടിലേക്കാണ്. മുണ്ടിനുള്ളിൽ കൂടാരം അടിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവന്റെ കുണ്ണ കണ്ടപ്പോൾ അങ്കിളിന് കാര്യം ഏകദേശം പിടികിട്ടി. ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അങ്കിൾ അവനെ നോക്കി.
​”എന്താടാ രാഹുലേ… ഈ നേരത്ത് ഇത് ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത്?” അങ്കിൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.