പുനർജ്ജന്മം 2 [ജോൺ എബ്രഹാം] 171

​രാഹുൽ ആകെ ചമ്മിപ്പോയി. മുണ്ട് ഒന്ന് ഒതുക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ വിക്കി. “അത്… അങ്കിൾ… ഞാൻ… അത് പിന്നെ…” അവന് വാചകം പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
​അങ്കിൾ ഒന്നുകൂടി അടുത്തുചെന്ന് പതുക്കെ ചോദിച്ചു, “എന്താടാ… കളിയിലായിരുന്നോ?”
​രാഹുൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പതുക്കെ മൂളി.  അങ്കിളിനോട് ഇത് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നതിന്റെ ഒരു നാണക്കേടും അതേസമയം ഒരു ചെറിയ അഭിമാനവും അവന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു.

​”സോറിടാ മോനേ… ഞാൻ ഈ ടൈമിൽ ഇത് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല,” അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ടു വരില്ലായിരുന്നു..

അങ്കിൾ പറഞ്ഞു. “പിന്നെ… ഞാൻ വന്നത് ഒരു കാര്യം പറയാനാ. ഞാൻ എന്റെ പെങ്ങളുടെ വീട് വരെ ഒന്ന് പോവുകയാണ്. ലേറ്റ് ആയാൽ ഇന്ന് വരില്ല, നാളെയേ വരൂ. അതൊന്നു പറയാൻ വന്നതാ. നിങ്ങൾ രണ്ടാളും ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ… ശരി എന്നാൽ, കളി നടക്കട്ടെ. ഞാൻ പോട്ടെ.”

​അങ്കിൾ പടികൾ ഇറങ്ങി താഴേക്ക് നടന്നു. പക്ഷേ പോകുന്ന പോക്കിൽ അദ്ദേഹം ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അവനെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി.. പൊയ്ക്കോ എന്നൊരു ആക്ഷൻ കാണിച്ചു..രാഹുൽ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി..

രാഹുൽ വാതിൽ അടച്ച് മുറിയിലേക്ക് വന്നതും മീര ട്രാക്ക് പാന്റ്സും ഒരു ടീഷർട്ടും എടുത്തിട്ട് മുടി ഒതുക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അവൻ ആകെ അമ്പരന്നു.

​രാഹുൽ: “നീ അപ്പോഴേക്കും ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ഇട്ടോ? നീ എന്ത് പണിയ കാണിച്ചത്..
​മീര: “ആകെ മൂഡ് പോയി രാഹുലേട്ടാ… ഇനി രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ നോക്കാം. അയാൾക്ക് വരാൻ കണ്ട നേരം!”
​രാഹുൽ: (പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട്) “സത്യം… പണ്ടാരമടങ്ങാൻ! അയാൾ പെങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ പോവുകയാണ്. ലേറ്റ് ആയാൽ ഇന്ന് വരില്ല, നാളെയേ വരൂ എന്ന് പറയാൻ വന്നതാ.”
​മീര: “അത് പറയാനാണോ അയാൾ ബെല്ല് അടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത്? വേറെ എന്തൊക്കെയോ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ സംസാരിക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടല്ലോ… അതെന്തായിരുന്നു?”
​രാഹുൽ: (ഒന്ന് വിക്കി, പിന്നെ ചമ്മലോടെ) “അത്… എന്റെ മുണ്ടിൽ കുണ്ണ കൂടാരം അടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് അയാൾ കണ്ടു മീരേ. അത് അയാൾ ചോദിച്ചു…”