പുനർജ്ജന്മം 2 [ജോൺ എബ്രഹാം] 171

​രാഹുൽ ഉറക്കച്ചടവിലും അവളുടെ ആ വശ്യമായ ശബ്ദം കേട്ട് ഒന്ന് മൂളി. അവളുടെ ആ വിരലുകളുടെ അമർച്ചയിൽ അവന്റെ ശരീരം ഒന്നുകൂടി ഉണർന്നെങ്കിലും നാളത്തെ ഉത്തരവാദിത്തം അവനെ തളർത്തിയിരുന്നു.

രാഹുൽ ഉറക്കത്തിൽ മുഴുകിയിട്ടും മീരയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കം വന്നില്ല. അവൾ ആ ഇരുട്ടിൽ മലർന്നു കിടന്ന് ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി. അങ്കിൾ ചോദിച്ച ആ ‘ഒരു ശതമാനം സ്നേഹം’… അത് അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കനൽ പോലെ എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​മീരയുടെ ആത്മഗതം: “ആ ഒരു ശതമാനം സ്നേഹം കൊണ്ട് പുള്ളി എന്താവും ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക? സുനിതയെപ്പോലെ എന്നെ തോന്നുന്നു എന്ന് വെച്ചാൽ, ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയെപ്പോലെ ആകണം എന്നല്ലേ? ഒരു ഭാര്യയാവുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതിൽ വെറും സംസാരവും സ്നേഹവും മാത്രമല്ലല്ലോ… സെക്സും മൂപ്പർ ഉദ്ദേശിച്ചു കാണില്ലേ?”

​അവൾ തന്റെ പിങ്ക് നൈലോൺ ഗൗണിന്റെ ഉള്ളിലെ നഗ്നമായ ഉടലിലൂടെ കൈകൾ പതുക്കെ ഓടിച്ചു. 24 വയസ്സിന്റെ തുടിപ്പുള്ള തന്റെ ഈ ശരീരവും 50 കഴിഞ്ഞ അങ്കിളും… അത് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവളിൽ ഒരു വിറയൽ പടർന്നു.

​”ഇത് ശരിയാണോ? എനിക്ക് വെറും 24 വയസ്സ്, പുള്ളിക്ക് 50-ന് മേലെ പ്രായമുണ്ട്. ശരീരം കാണാൻ നല്ല സ്ട്രോങ്ങ് ആണ്, പൗരുഷമുണ്ട്. പക്ഷേ… ബാക്കിയൊക്കെ എങ്ങനെയായിരിക്കും? എന്നെപ്പോലൊരു പെണ്ണിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ഈ പ്രായത്തിൽ അങ്കിളിന് കഴിയുമോ? അതോ വെറും കൊഞ്ചലുകളിൽ ഒതുങ്ങുമോ?”

​സന്ധ്യയ്ക്ക് തന്റെ കൈകൾ പിടിച്ചപ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ കൈകൾക്കുണ്ടായിരുന്ന ആ ഒരു ബലം അവൾ ഓർത്തു. രാഹുലിന്റെ പവർ തനിക്ക് നന്നായി അറിയാം, പക്ഷേ അങ്കിളിന്റെ ആ പക്വതയുള്ള വന്യത എങ്ങനെയുണ്ടാകും എന്നറിയാനുള്ള ഒരു വല്ലാത്ത ആകാംക്ഷ അവളുടെ ഉള്ളിൽ മുളപൊട്ടി.