പുനർജ്ജന്മം 2 [ജോൺ എബ്രഹാം] 171

​മീര ഇടയ്ക്കിടെ അങ്കിളിന്റെ വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അയാൾ പെട്ടെന്ന് മറഞ്ഞുനിൽക്കും. അവൾക്ക് തന്നെ കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിലും, തന്റെ ഓരോ നോട്ടവും അവളുടെ മേൽ പതിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അങ്കിൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. രാഹുൽ വരുന്നതിനു മുൻപുള്ള ആ നിശബ്ദതയിൽ അവർ രണ്ടുപേരും ഒരേ സമയം അന്യോന്യം തിരയുകയായിരുന്നു—ഒരാൾ പരസ്യമായും മറ്റൊരാൾ രഹസ്യമായും.

അങ്കിളിന് ആ കാര്യത്തിൽ ഒരു ഏകദേശ ധാരണയായി. ജനൽവിരിക്കിടയിലൂടെയുള്ള ആ നോട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹം കണ്ടത് മുറ്റം അടിച്ചുവാരുന്ന ഒരു പെണ്ണിനെ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഓരോ നിമിഷവും തന്റെ സാമീപ്യത്തിനായി വെമ്പുന്ന സുനിതയെയാണ്.

​മീര ഇടയ്ക്കിടെ താഴത്തെ വാതിലിലേക്ക് നോക്കുന്നതും, അങ്കിൾ പുറത്തിറങ്ങാത്തതിലെ ആ ചെറിയ നിരാശ അവളുടെ മുഖത്ത് നിഴലിക്കുന്നതും അദ്ദേഹം കൃത്യമായി ഒപ്പിയെടുത്തു. ആ പച്ച സാരിയുടെ തുമ്പ് അരയിൽ തിരുകി അവൾ കുനിയുമ്പോഴും നിവരുമ്പോഴും അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ അസ്വസ്ഥത അങ്കിളിന് വ്യക്തമായിരുന്നു.

​അങ്കിളിന്റെ ചിന്തകൾ: “അവൾക്ക് എന്നോട് ഇഷ്ടം തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. വെറുമൊരു ബഹുമാനമല്ല ഇത്. രാഹുൽ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്നെ തിരയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ആ ‘ഒരു ശതമാനം സ്നേഹം’ അവൾ മനസ്സുകൊണ്ട് എനിക്ക് തന്നു കഴിഞ്ഞു. എന്റെ സുനിതയെ ഞാൻ ശരിക്കും തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.”

​മീര പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് കയറിപ്പോയപ്പോൾ അങ്കിൾ തന്റെ ജനൽവിരി പതുക്കെ നീക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. 24 വയസ്സുള്ള ആ പെൺകൊടി 50 കഴിഞ്ഞ തന്റെ പക്വതയിലേക്കും പൗരുഷത്തിലേക്കും പതുക്കെ ആകൃഷ്ടയാവുകയാണ്.