പുനർജ്ജന്മം 2 [ജോൺ എബ്രഹാം] 42

മീര അങ്കിളിനെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ആ പ്ലേറ്റിലെ നട്ട്സ് ഒന്ന് കയ്യിലെടുത്തു. എന്നിട്ട് രാഹുലിനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടിയിട്ട് അങ്കിളിനോട് പറഞ്ഞു:
​മീര: “അങ്കിൾ… ഇവൻ പറയുന്നത് മുഴുവൻ കേൾക്കണ്ട! എന്നെ മാത്രം കുറ്റം പറയാൻ വരട്ടെ. അങ്കിൾ വന്നതുകൊണ്ട് കളി മുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ അപ്പോഴേ രാഹുലിനോട് പറഞ്ഞു, ‘സാരമില്ല നമുക്ക് രാത്രി ബാക്കി ഉഷാറാക്കാം’ എന്ന്. പക്ഷേ രാത്രി ഞാൻ  മുറിയിൽ ചെന്നപ്പോൾ ഉണ്ടല്ലോ… ഈ ഇരിക്കുന്ന കക്ഷി എന്താ ചെയ്തതെന്ന് അറിയാമോ? ‘എനിക്ക് രാവിലെ നേരത്തെ ജോലിക്ക് പോകാനുള്ളതാണ്, നല്ല ഉറക്കം വരുന്നു’ എന്നും പറഞ്ഞ് അങ്ങ് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു! അങ്കിൾ നോക്കിയേ… എന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ കുറ്റം മുഴുവൻ എനിക്കാണല്ലോ.”
​അങ്കിൾ ഇത് കേട്ടതും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. രാഹുൽ ആകെ ചമ്മിപ്പോയി. ലഹരിയുടെ മൂഡിൽ അവൻ തല ചൊറിഞ്ഞു.
​അങ്കിൾ: “എടാ രാഹുലേ… ഇതാണോ നിന്റെ പരിപാടി? പെണ്ണുങ്ങൾ മൂഡിൽ വരുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ കാലുമാറാൻ പാടുണ്ടോ? മീര പാവം അത്രയും പ്രതീക്ഷയോടെ വന്നതല്ലേ.”
​രാഹുൽ: (നാണത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “അത് അങ്കിൾ… ഇന്നലെ ശരിക്കും ഒരു ടയർനസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു.

രാഹുൽ പറഞ്ഞത് കേട്ട് മീര അവനെ ഒന്ന് തറപ്പിച്ചു നോക്കി മുഖം വീർപ്പിച്ചു. ആ നീല വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ കെറുവിച്ചുള്ള ഇരിപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കൗതുകം ഉണർന്നു. ഇവർ രണ്ടാളും നല്ല ലഹരിയിലാണെന്നും, ഉള്ളിലുള്ള സത്യങ്ങളെല്ലാം ഇപ്പോൾ പുറത്തു വരുമെന്നും അങ്കിളിന് മനസ്സിലായി. ‘എന്തായാലും ഇതൊക്കെ കേട്ടിരിക്കുന്നത് ഒരു രസമാണല്ലോ’ എന്ന് കരുതി അദ്ദേഹം തന്റെ ഗ്ലാസ് സാവധാനം ചുണ്ടോടടുപ്പിച്ചു.
​പെട്ടെന്ന് രാഹുൽ സോഫയിൽ മീരയുടെ തൊട്ടടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. അമിതമായ ലഹരിയും ആവേശവും കൊണ്ട് അവൻ അവളുടെ ആ പിങ്ക് ചുരിദാറിനു പുറത്തു കൂടെ വലിയ മുലകളിൽ
കൈവെച്ച് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.
​രാഹുൽ: “ഇന്നലത്തെ കടം ഇന്ന് തീർക്കാമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ മുത്തേ… ദാ അങ്കിളിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് തന്നെ ഞാൻ ചോദിക്കുകയാണ്, ഇന്ന് നീ എന്നെ ഒഴിവാക്കുമോ?”
​രാഹുലിന്റെ ആ തുറന്ന പ്രകടനം കണ്ട് അങ്കിൾ ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
​അങ്കിൾ: “എടാ രാഹുലേ… നീ അത് ഞെക്കി പൊട്ടിക്കുമല്ലോ! പതുക്കെ പിടിക്കെടാ.”
​രാഹുൽ ആ പിങ്ക് തുണിക്ക് മുകളിലൂടെ ഒന്നുകൂടി അമർത്തിപ്പിടിച്ച് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
​രാഹുൽ: “ഏയ്… ഇത് അത്ര പെട്ടെന്നൊന്നും പൊട്ടില്ല അങ്കിൾ! ഇതിന് നല്ല ഉറപ്പുണ്ട്. അല്ലേടീ മീരേ?”
​മീര ആകെ ചമ്മിപ്പോയി. അങ്കിളിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് രാഹുൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ കാണിക്കുമെന്ന് അവൾ കരുതിയില്ല. അവൾ അവന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റാൻ നോക്കി.
​മീര: “അടങ്ങിയിരിക്ക് മനുഷ്യനെ… എന്നെ ഇങ്ങനെ നാണം കെടുത്താതെ! അങ്കിൾ എന്താ വിചാരിക്കുക?”
​രാഹുൽ: “നാണിക്കാനെന്താടീ… ഇവിടെ നമ്മൾ മൂന്നാളല്ലേയുള്ളൂ. അങ്കിളിന് ഇതൊക്കെ അറിയാവുന്നതല്ലേ. അങ്കിളിന്റെ സുനിതയും ഇതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നില്ലേ അങ്കിൾ?”
​അങ്കിൾ ആ ചോദ്യം കേട്ട് ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് തരിച്ചു നിന്നു, പിന്നെ മീരയുടെ ആ ടൈറ്റ് ഡ്രസ്സിലെ വടിവുകളിലേക്ക് കണ്ണുനട്ട് ഒരു വല്ലാത്ത ഭാവത്തിൽ പുഞ്ചിരിച്ചു. മീരയുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ഇപ്പോൾ വേഗത്തിലായിട്ടുണ്ട്. രാഹുലിന്റെ ആ പരുക്കൻ സ്പർശവും അങ്കിളിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള നോട്ടവും അവളെ വല്ലാതെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.