അങ്കിൾ: “എങ്കിൽ… നമുക്ക് ഇന്ന് സമാധാനമായി ഒന്ന് ഇരിക്കാം. രാഹുലേ, നീ പോയി ഓരോ ഗ്ലാസ് എടുക്ക്. ഇന്ന് നമുക്ക് സന്തോഷത്തോടെ ഓരോന്നടിക്കാം. എന്റെ സുനിതയെ തിരിച്ചു കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ!”
ആ നീല വെളിച്ചം നിറഞ്ഞ ബാർ റൂമിലേക്ക് മൂവരും സാവധാനം നടന്നുനീങ്ങി. വിലകൂടിയ മദ്യക്കുപ്പികൾ അടുക്കിവെച്ച ആ മുറിയിൽ ഒരു പ്രത്യേക സുഗന്ധം പടർന്നുനിന്നിരുന്നു. അങ്കിൾ അതീവ സന്തോഷത്തോടെ കുപ്പികൾ പുറത്തെടുത്തു. രാഹുലിനും തനിക്കുമായി ഓരോ പെഗ് റം പകർന്നു. മീരയുടെ ആ വശ്യമായ രൂപം നോക്കി അവളുടെ ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് ചുവന്ന വൈൻ ഒഴിച്ചു കൊടുത്തു.
അങ്കിൾ തന്റെ ഗ്ലാസ് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. ആ ചുവന്ന സാരിയിൽ സുനിതയെപ്പോലെ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന മീരയെ നോക്കി അദ്ദേഹം പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
അങ്കിൾ: “ഇത്… ഇത് എന്റെ പുനർജനിച്ച… സുനിതയ്ക്ക് വേണ്ടി! ❤️”
അവർ മൂവരും ഗ്ലാസുകൾ തമ്മിൽ മുട്ടിച്ചു—’ചിയേഴ്സ്!’
മീര വൈൻ ഗ്ലാസിൽ ഒരു സിപ്പ് എടുത്തു. ആ ലഹരിയേക്കാൾ അവളെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചത് അങ്കിളിന്റെ ആ വാക്കുകളായിരുന്നു. രാഹുൽ തന്റെ ഗ്ലാസിലെ റം ഒറ്റവലിക്ക് കുടിച്ചു തീർത്ത് അവരെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
രാഹുൽ: “അങ്കിൾ… സുനിത പുനർജനിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞത് നൂറു ശതമാനം ശരിയാണ്. ആ ചുവന്ന സാരിയിൽ മീരയെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് പോലും അങ്ങനെ തോന്നുന്നുണ്ട്. അങ്കിളിന്റെ ആ പഴയ സന്തോഷം ഇനി തിരിച്ചു കിട്ടും. അതിന് മീര ഇവിടെയുണ്ടാകും.”
അങ്കിൾ മീരയുടെ അരികിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി നീങ്ങി നിന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ അവളുടെ തോളിൽ ഒന്ന് അമർന്നു. മീര ആ സ്പർശനം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അങ്കിളിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി.
