അങ്കിൾ: “എന്റെ സുനിതയ്ക്ക് ഈ മഞ്ഞ നിറം വല്ലാത്ത ചേർച്ചയാണ്. എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട നിറം ആണിത് . നീ ഇന്നും അതീവ സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട് മോളെ.”
മീര ഒന്നും മിണ്ടാതെ അങ്കിളിനെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. രാഹുൽ ടേബിളിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് അങ്കിളിനെ നോക്കി കൈ വീശി
മീര ആ മഞ്ഞ സാരിയുടെ തലപ്പൊന്ന് കുത്തിയിട്ട്, അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ചൂടുള്ള അപ്പവും മുട്ടക്കറിയും ഡൈനിംഗ് ടേബിളിലേക്ക് എടുത്തു വെച്ചു. മഞ്ഞ ബ്ലൗസിനുള്ളിലൂടെ അവളുടെ പൊക്കിളും ശരീരവടിവും ആ നീല പൂക്കളുള്ള സാരിയിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അങ്കിൾ കസേരയിൽ വന്നിരുന്നു പാത്രത്തിലെ മൂടി തുറന്നതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.
അങ്കിൾ ആവേശത്തോടെ കസേരയിൽ നിന്ന് പകുതി എഴുന്നേറ്റു പോയി.
അങ്കിൾ: “വൗ… മൈ ഫേവറിറ്റ്! അപ്പവും മുട്ടക്കറിയും! നിനക്കെങ്ങനെ അറിയാം മീരേ എനിക്ക് ഇത് ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണെന്ന്? സുനിത എപ്പോഴും ഉണ്ടാക്കി തരുന്ന അതേ കോമ്പിനേഷൻ… അതേ മണം!”
അങ്കിൾ ആർത്തിയോടെ ആ അപ്പത്തിലേക്ക് കൈനീട്ടി. അദ്ദേഹം ശരിക്കും ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു.
ഇതുകേട്ടതും രാഹുലും മീരയും ശരിക്കും അന്തംവിട്ടു പോയി! അവർ രണ്ടും സ്തംഭിച്ചു നിന്ന് പരസ്പരം നോക്കി.
രാഹുൽ: (മനസ്സിൽ) “ഇതെന്താ സംഭവിക്കുന്നത്? മീരയോട് ഞാൻ ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് എന്താ വേണ്ടതെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവൾ സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിന് ഉണ്ടാക്കിയതാണിത്. അങ്കിളിന് ഇത് ഇഷ്ടമാണെന്ന് അവൾക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം? അതോ ഇതെല്ലാം വെറും യാദൃശ്ചികതയാണോ?”
