പുനർജ്ജന്മം 3 [ജോൺ എബ്രഹാം] 69

​വേണുവേട്ടൻ: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) “എന്റമ്മേ… സുനിതേ! എന്തൊരു സൗന്ദര്യമാണിത്! എന്റെ പഴയ സുനിത തന്നെ… നീ ശരിക്കും തിരിച്ചു വന്നിരിക്കുന്നു.”
​അദ്ദേഹം പതുക്കെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. ആ മഞ്ഞ സാരിക്കുള്ളിലെ ചൂടും മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണവും അദ്ദേഹത്തെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രാഹുൽ പറഞ്ഞ ആ പരിഹാസങ്ങളൊക്കെ ആ നിമിഷം തന്നെ ഒലിച്ചുപോയി. വേണുവേട്ടന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ “കാമപ്രാന്തൻ” സർവ്വശക്തിയോടെയും ഉണർന്നു കഴിഞ്ഞു.

​സുനിത പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ സാരിയുടെ തലപ്പൊന്ന് നീക്കി. അവളുടെ മാറിലെ ആ വശ്യതയും അടിയിലൊന്നും ധരിക്കാത്ത ആ ശരീരത്തിന്റെ കാന്തിയും കണ്ടപ്പോൾ വേണുവേട്ടൻ അവളെ ആഞ്ഞു പുണർന്നു

വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അദ്ദേഹം അവളുടെ തോളിലെ ആ മഞ്ഞ സാരിയുടെ തലപ്പിലേക്ക് വിരലുകൾ നീട്ടി.

വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ ആ സാരിയുടെ തലപ്പ് തോളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് വലിച്ചു. ബ്രായോ മറ്റ് ആവരണങ്ങളോ ഇല്ലാത്ത ആ നഗ്നമായ മേനിയിലേക്ക് ചുവന്ന വെളിച്ചം തട്ടി. സാരിയുടെ നേർത്ത തുണി പതുക്കെ വഴുതി മാറിയതോടെ, സുനിതയുടെ  മുലകൾ പൂർണ്ണമായും വെളിപ്പെട്ടു വന്നു.

ആ യുവത്വം തുളുമ്പുന്ന മാറിടത്തിന്റെ വിരിവും, തണുപ്പിൽ പതുക്കെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുവന്നു തുടുത്ത മുലക്കണ്ണുകളും കണ്ടപ്പോൾ വേണുവേട്ടന്റെ കണ്ണുകളിൽ കാമം ഇരച്ചു കയറി. സാരിയുടെ ആ പട്ടുതുണി അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഉരസി താഴേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ സുനിത പതുക്കെ കണ്ണുകൾ അടച്ച് ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു.

The Author

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *