വേണുവേട്ടൻ: (കിതച്ചുകൊണ്ട്) “അതേ സുനിതേ… അതേപടി തന്നെയുണ്ട്. രൂപം മാറിയെങ്കിലും ഇത് എന്റെ സുനിതയുടെ അതേ മാറിടം തന്നെയാണ്. ആ പഴയ ചൂടും ആ പഴയ തുടിപ്പും… എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല.”
അദ്ദേഹം പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത മാറിടത്തിൽ തന്റെ മുഖം അമർത്തി. മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധത്തോടൊപ്പം അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ആ വശ്യമായ മണം കൂടി ചേർന്നപ്പോൾ വേണുവേട്ടൻ സർവ്വനിയന്ത്രണവും വിട്ടു.
സുനിത പതുക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുടിയിഴകളിൽ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു.
അവളുടെ പൊക്കിളും വയറും ആവേശത്തോടെ ഉയർന്നു താഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സുനിത: “വേണുവേട്ടാ… ഇനി വൈകിക്കണ്ട. രാഹുൽ പറഞ്ഞ ആ പരിഹാസത്തിന് നമുക്കിന്ന് മറുപടി കൊടുക്കണം. നിങ്ങളുടെ ഈ സുനിതയ്ക്ക് ഇപ്പോഴും നിങ്ങളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ അറിയാം.”
അവൾ പതുക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ എടുത്ത് തന്റെ അരക്കെട്ടിലെ ആ മഞ്ഞ സാരിയുടെ ബാക്കി ചുറ്റുകളിലേക്ക് വെച്ചു. താഴെ ഒന്നും ധരിക്കാത്ത ആ നഗ്നതയിലേക്ക് സാരിയുടെ അവസാനത്തെ മറ കൂടി നീക്കാൻ അവൾ അദ്ദേഹത്തിന് അനുവാദം നൽകുകയായിരുന്നു
വേണുവേട്ടന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഉള്ളിലെ ആ പഴയ കാമപ്രാന്തൻ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും ഉണർന്നു കഴിഞ്ഞു. അദ്ദേഹം പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ വശ്യമായ ആ പൊക്കിളിന് താഴെ, അരക്കെട്ടിൽ തിരുകി വെച്ചിരുന്ന ആ മഞ്ഞ സാരിയുടെ തുമ്പിൽ വിരലുകൾ തൊട്ടു.
വേണുവേട്ടൻ വളരെ സാവധാനം, ഓരോ മില്ലിമീറ്ററും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ആ സാരിയുടെ ചുറ്റുകൾ അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. സാരിയുടെ ആ നേർത്ത പട്ടുതുണി സുനിതയുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഉരസി നീങ്ങുന്ന ശബ്ദം ആ നിശബ്ദമായ മുറിയിൽ വ്യക്തമായി കേട്ടു. ഓരോ തവണ സാരി വഴുതി മാറുമ്പോഴും സുനിതയുടെ ഇടുപ്പിന്റെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത വടിവ് കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
