പുനർജ്ജന്മം 4 [ജോൺ എബ്രഹാം] 41

​അദ്ദേഹം പതുക്കെ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തി. മീരയുടെ ചുണ്ടുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. വായയുടെ ഓരങ്ങളിൽ അല്പം ഉമിനീർ കലർന്ന നനവുണ്ട്. അവൾ വല്ലാതെ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​മീര: (തളർന്ന സ്വരത്തിൽ) “അങ്കിൾ… ഇത്… ശരിക്കും വല്ലാത്തൊരു വലിപ്പമാണ്. എന്റെ വായ ആകെ മരവിച്ചുപോയി. സുനിത ചേച്ചിക്ക് ഇത് എങ്ങനെ സാധിച്ചിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നുന്നു.” അത് കേട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലിരുന്നു സുനിത അഭിമാനം കൊണ്ടു.

​അവൾ പതുക്കെ കൈകൊണ്ട് തന്റെ താടി തിരുമ്മി. അങ്കിൾ തന്റെ മുണ്ടിന്റെ തുമ്പ് കൊണ്ട് അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ തുടച്ചുകൊടുത്തു. ആ സ്നേഹസ്പർശനത്തിൽ മീര പതുക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മടിയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കിടന്നു.

സോഫയിൽ തളർന്നു കിടന്ന മീരയുടെ കിതപ്പ് അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. അവളുടെ സാരിയുടെ തുമ്പ് വശത്തേക്ക് ഒഴിഞ്ഞു മാറിയിരുന്നു. ആ അവസരം മുതലാക്കി അങ്കിൾ തന്റെ വലിയ കൈകൾ പതുക്കെ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മാറിടത്തിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.

​ആ മുറുക്കമുള്ള ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുലകൾ അങ്കിളിന്റെ കൈവെള്ളയിൽ ഒതുങ്ങുന്നതിലും വലുതായിരുന്നു. അദ്ദേഹം പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ മൃദുവായ ഭാഗം അമർത്താൻ തുടങ്ങി.

​ബ്ലൗസിന്റെ ഹൂക്കുകൾ പൊട്ടിപ്പോകുമോ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കും വിധം അങ്കിൾ അത് ആഞ്ഞു ഞെരിച്ചു. മീരയുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ തേങ്ങൽ പുറത്തുവന്നു. ആ അമർത്തലിൽ അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ ബ്ലൗസിന് മുകളിലൂടെ എഴുന്നു നിൽക്കുന്നത് അങ്കിളിന്റെ ഉള്ളംകൈയ്യിൽ തടയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.