പുനർജ്ജന്മം 4 [ജോൺ എബ്രഹാം] 59

​സുനിത ആ സാരി കയ്യിലെടുത്തു കൊണ്ട് പതുക്കെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ വശ്യത വേണുവേട്ടനെ എത്രത്തോളം ഉന്മത്തനാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.

​സുനിത: “മനുഷ്യാ… നിങ്ങൾക്ക് ഇത് മതിയായില്ലേ? വിശക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ഇതിന്റെ പുറകെയാണോ? ശരി… വേഗം വാ… ഒരൊറ്റ ഉമ്മ, അത് കഴിഞ്ഞാൽ നേരെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോകണം.

​അവൾ വീണ്ടും അതേപോലെ കുനിഞ്ഞു നിന്ന് തന്റെ ചന്തികൾ അദ്ദേഹത്തിന് നേരെ ഒന്ന് വിടർത്തിക്കൊടുത്തു. വേണുവേട്ടൻ ഒട്ടും സമയം കളഞ്ഞില്ല, അദ്ദേഹം പതുക്കെ മുട്ടുകുത്തി അവളുടെ ആ വശ്യമായ പിന്നഴകിലേക്ക് മുഖമമർത്തി. ആ നനഞ്ഞ ചർമ്മത്തിലെ സോപ്പിന്റെ മണവും അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും അദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടും ആവേശത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലെത്തിച്ചു.

വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത ചന്തികൾ ഇരുവശത്തേക്കും വിടർത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ ചുവന്നു തുടുത്തു നിൽക്കുന്ന തുളയുടെ മുകളിൽ അദ്ദേഹം ആഞ്ഞു പതിയുന്ന ഒരു ചുംബനം നൽകി. വെറും ഒരു ഉമ്മയല്ല, തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് ആ ആഴങ്ങളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ച് അദ്ദേഹം അതീവ ആവേശത്തോടെ ഒന്ന് നുണഞ്ഞു.

ആ നിമിഷം സുനിതയുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ വിറച്ചുപോയി. പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ആ ആഴത്തിലുള്ള സ്പർശനം അവളുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ കടന്നുപോയി.
​സുനിത: “ആാാാഹ്… വേണുവേട്ടാ… ഹാവൂ! ഇത്… ഇത് ഇത്രയ്ക്ക് ആഴത്തിൽ വേണ്ടായിരുന്നു… മ്മ്മ്…”