പുനർജ്ജന്മം 4 [ജോൺ എബ്രഹാം] 40

​അവളുടെ ആ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദം ആ മുറിയുടെ നാലു ചുവരുകളിലും പ്രതിധ്വനിച്ചു. അങ്കിൾ തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ തലയ്ക്കൽ കുത്തിനിന്ന് ആഞ്ഞു പണിയാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണയും ആ വെളുത്തു തടിച്ച കുണ്ണ അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോൾ മീരയുടെ മുലകൾ വായുവിൽ തുള്ളിക്കളിച്ചു.

​അങ്കിൾ: (കിതപ്പോടെ) “മോളേ… നിന്റെ ഈ മുറുക്കം… ഇത് എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു!. നിന്റെ ഈ പൂറിനുള്ളിലെ ചൂട്… അത് എന്നെ ഉടനെ തീർക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നു!”
​അങ്കിൾ തന്റെ വേഗത പരമാവധി കൂട്ടി. മീരയുടെ ഇടുപ്പ് അങ്കിളിന്റെ ചലനത്തിനൊപ്പം താളാത്മകമായി ഉയർന്നുതാണു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞുപോയി, വായ തുറന്ന് അവൾ ആ സുഖം ആവോളം നുണഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ അവൾ അനുഭവിക്കുന്നത് മീരയുടെയും സുനിതയുടെയും ഒരുമിചുള്ള ആ ലഹരിയാണ്.

മീരയുടെ ശരീരം ആ വലിയ ആനക്കുണ്ണയുടെ ആഘാതത്തിൽ പതുക്കെ തളർന്നു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. അവളുടെ സീൽക്കാരങ്ങളുടെ ശക്തി കുറഞ്ഞു, കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞു. പക്ഷേ, ആ നിമിഷം മീരയുടെ ഉടലിൽ ഒരു നിഗൂഢമായ മാറ്റം സംഭവിച്ചു. അവളുടെ തളർന്ന കൈകൾ പെട്ടെന്ന് അങ്കിൾ ന്റെ തോളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. നോട്ടത്തിൽ ഒരു പഴയ പ്രണയത്തിന്റെ തിളക്കം തിരിച്ചുവന്നു.

​മീരയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഇപ്പോൾ പുറത്തുവരുന്നത് സുനിതയുടെ ആവേശമായിരുന്നു!
​സുനിത (മീരയിലൂടെ): (വന്യമായൊരു ആവേശത്തോടെ) “വേണുവേട്ടാ… നിർത്തരുത്! സ്പീഡിൽ അടിക്ക്… ആഞ്ഞു തള്ളൂ വേണുവേട്ടാ! എനിക്ക് ഈ ചൂട് ഇനിയും വേണം… നിങ്ങടെ ഈ കരുത്ത് എന്റെ ആഴങ്ങളിൽ ഇനിയും പതിപ്പിക്കൂ!”