“നീ നിര്ബെന്ധിച്ച് ഞാന് മാര്ഷ്യപല് ആര്ട്ട്സും പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്…എന്നാലും സമീ, ഇതൊക്കെ നീ എന്റെഞ കൂടെ ഉള്ളപ്പോഴേ എനിക്ക് പെര്ഫോംപ ചെയ്യാന് പറ്റൂ…നീ പകലും രാത്രീലും അവമ്മാരുടെ പിന്നാലെ പായുമ്പോ ഞാന് മോന്റെയ കൂടെ തനിയെ ഇവിടെ…”
അയാള്ക്വ മുഴുമിക്കാനായില്ല.
“നിനക്കറിയില്ല ശിവാ നിന്റെ് സ്ട്രെങ്ങ്ത്ത്…”
അവള് അവന്റെ കവിളില് തലോടി.
“സത്യത്തില് അതിന് മുമ്പില് ഒന്നുമല്ല ഞാന്…ഐ ഹാവ് ഫെയിഥ് ഓണ് യൂ മാന്…”
അവളുടെ സ്വരം ദൃഡമായിരുന്നു.
“മറ്റൊരു പാറ്റെണ്…”
ദീര്ഘനിശ്വാസത്തോടെ അവള് തുടര്ന്നു .
“മരിച്ച ആദ്യത്തെ കുട്ടിയുടെ പേര് മാരുത് രാജ്…ഗുജറാത്തില് ജനിച്ച, കഴിഞ്ഞ മാസം വേസ്റ്റ് ഹില്ലില് സെറ്റില്മുഡ് ആയ മലയാളി ഫാമിലിയിലെ കുട്ടിയാണ്…രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിയുടെ പേര് പ്രഭാന്ജറന്… ഇപ്പോള് എല്ലാവരും അല്പ്പംാ കൂടി റിലീജിയസ് കോണ്ഷ്യുസ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു…അത്കൊണ്ട് തന്നെ ട്രേഡീഷണല് ടച്ചുള്ള പേരുകളാണ് കൂടുതലും…ഈ രണ്ട് പേരുകളുടെയും പ്രത്യേകത മനസ്സിലായോ ശിവന്?”
ശിവദാസ് നെറ്റി ചുളിച്ചു.
“ആദ്യത്തെ പേര് എന്താണ് എന്നാ പറഞ്ഞെ? മാരുതി?”
“അല്ല, മാരുത്…മാരുത് രാജ്…”
“മാരുത് എന്ന് വെച്ചാല്…”
അവന് ആലോചിച്ചു.
“വായു…വായു ഭഗവാന്…”
സമീറ പറഞ്ഞു.
“അതെ…വായു പുത്രനാണ് ഹനുമാന്..അതുകൊണ്ടാണ് ഹനുമാനെ മാരുതി എന്നും വിളിക്കുന്നത്…”
ശിവദാസ് പറഞ്ഞു.
“രണ്ടാമത്തെ പേര്?”
അവന് ചോദിച്ചു.
“പ്രഭാഞ്ജന്…”
“എന്നുവെച്ചാല്?”
