പെട്ടെന്ന് പുറത്ത് എവിടെയോ ഒരു കതക് അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അവർ ഞെട്ടിപ്പിരിഞ്ഞു. രേവതി കിതച്ചുകൊണ്ട് സാരി ഒതുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഉണ്ണി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി മന്ത്രിച്ചു, “നമുക്ക് പാർക്കിംഗിൽ വെച്ച് കാണാം രേവതി. ആരും ഉണ്ടാവില്ല.”
“വേണ്ട ഉണ്ണി… എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. സുരേട്ടൻ വിളിക്കും,” രേവതി വെപ്രാളത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“ഇല്ല രേവതി… മാനേജർ പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അവിടെ ആരും ഉണ്ടാവില്ല. മാനേജറുടെ വണ്ടി പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ നീ താഴേക്ക് വന്നാൽ മതി. ഞാൻ അവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്യാം. പ്ലീസ്… വരാതിരിക്കരുത്.” ഉണ്ണിയുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ ദാഹം അവളെ തളർത്തി.
രേവതി തന്റെ സീറ്റിൽ തിരിച്ചെത്തി ബാഗ് ഒതുക്കി വെച്ചു. അവളുടെ ഹൃദയം ഒരു ബോംബുപോലെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സമയം ഓരോ നിമിഷവും ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. മനസ്സിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു യുദ്ധം നടക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് സുരേട്ടനോടുള്ള കുറ്റബോധം, മറുവശത്ത് ഉണ്ണിയുടെ ആ ചുംബനവും അവന്റെ വാക്കുകളും നൽകിയ അടക്കാനാവാത്ത ലഹരി. ഒടുവിൽ ആ യുദ്ധത്തിൽ അവളുടെ കാമം വിജയിച്ചു.
ജനാലയിലൂടെ അവൾ നോക്കി. മാനേജരുടെ കാർ പാർക്കിംഗിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകുന്നത് അവൾ കണ്ടു. ഉടനെ ഫോണിൽ ഉണ്ണിയുടെ മെസ്സേജ് മിന്നി. “മാനേജർ പോയി. വേഗം വാ.”
രേവതി വേഗം എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തിറങ്ങി. സെക്യൂരിറ്റിയോട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് യാത്ര പറഞ്ഞ് അവൾ ലിഫ്റ്റിൽ കയറി. പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദതയായിരുന്നു. ലൈറ്റുകൾ മങ്ങി കത്തുന്നു. ദൂരെ ഉണ്ണിയുടെ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് കിടക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു. എസിയുടെ നേർത്ത ശബ്ദം ആ ശൂന്യമായ പാർക്കിംഗിൽ മുഴങ്ങി. അവൾ പതുക്കെ കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ കാലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഡോർ ഹാൻഡിലിൽ പിടിച്ചതും, ഉണ്ണി ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഡോർ തുറന്ന് അവളെ വല്ലാത്തൊരു ആവേശത്തോടെ ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു.
page kuravaanu enn adyame paraathi parayanda… ithil pakuthi kathakal create cheytha chitrangalil thanne und. athupole randu linukal thammil gap illa so athum koode pariganikkanam. first part l feedback paranja pole oru kerala look ulla kathapatrathe maximum create cheythitund. sahakarich vijayippikkuka.