സബിതയും ബബിതയും 2 [Arun] 127

എന്നാൽ റൂം ബോയിയുടെ പാൻ്റിലും ചെറിയ മുഴ പൊങ്ങുന്നത് അവർ കണ്ടു,
അത് കണ്ടപ്പോൾ അവർക്ക് അഭിമാനമാണ് തോന്നിയത്,
തങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരെ കണ്ട് മറ്റൊരുത്തൻ്റെ കുണ്ണ പൊങ്ങുന്നതിൽ അവർക്ക് എന്തന്നില്ലാത്ത സന്തോഷവും, സംതൃപ്തിയും തോന്നി.
കുറേ നേരം ആ നോട്ടം തുടർന്നപ്പോൾ ലാൽ ചോദിച്ചു: നീ പോയ കാര്യം എന്തായി, വൈദ്യനെവിടെ?

അവൻ്റെ തൊണ്ട വരണ്ടതു കൊണ്ട് കുറച്ചു നേരം അവനൊന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ലാ,

എന്നാൽ അവൻ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു, വൈദ്യൻ സ്ഥലത്തില്ലാ, രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടേ വരൂ എന്ന്.

ഇതു കേട്ടതും അവർ നാലുപേരുടേയും ഫീസൂരിയതു പോലെയായി,
അവർ തങ്ങളിൽ നോക്കി,
എല്ലാരുടെയും മുഖത്തു നിരാശ പടർന്നു, വേഷവും കെട്ടി വന്നത് വെറുതേ ആയല്ലോ എന്ന നിരാശ.

എന്നാൽ അപ്പോഴും അവൻ്റെ നോട്ടം അവളുമാരുടെ ദേഹത്ത് തന്നെയായിരുന്നു, എന്നാൽ നാലുപേരുടേയും മുഖത്തെ നിരാശ അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു, സംഗതി എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടന്ന് അവനു തോന്നി,
ഇനി ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് പന്തികേടല്ലന്ന് മനസിലാക്കിയ അവൻ,
സാർ ഞാൻ പോകട്ടേ, എന്തേലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചാൽ മതി എന്നു പറഞ്ഞ് പുറത്തേയ്ക്കു പോയി,

എന്നാൽ റൂമിനകത്ത് അവാർഡ് ഫിലിം തോറ്റു പോകുന്ന രംഗങ്ങളായിരുന്നു,
ആരും ആരോടും മിണ്ടാതെ, മുഖത്തു പോലും നോക്കാതെ സമയം കടന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു,
കുറേ നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ലാൽ കുപ്പിയെടുത്ത് രണ്ട് പെഗ്ഗൊഴിച്ച് ഒരു ഗ്ലാസ് ശ്രീയുടെ കൈയ്യിൽ കൊടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: അയ്യേ…. ഇതെന്തൊരു ഇരിപ്പാണ്, നമ്മളെന്താ ഇന്നലെ വരെ വൈദ്യനെ കണ്ടു കൊണ്ടാണോ ജീവിച്ചത്?,
നമുക്ക് ഒരു വൈദ്യനും വേണ്ടാ, ഡോക്ടറും വേണ്ടാന്നേ, നമുക്ക് തന്നെ അടിച്ച് പൊളിച്ചാൽ പോരേ…..?