“എടി അഹങ്കാരി, ഇനി എന്റെ ശ്വാസം പോലും നിന്റെ ദേഹത്ത് കൊള്ളാതെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. ഈ മൗന വ്രതം ഒന്ന് അവസാനിപ്പിച്ചൂടേ…?” അപേക്ഷ പോലെ ആണെങ്കിലും അല്പ്പം ചൂടായി തന്നെ പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ ബധിരന്റെ ചെവിയില് ശംഖ് ഊതിയത് പോലെ അവള് ഇരുന്നു.
“അഹങ്കാരി….!” ദേഷ്യത്തില് പറയാനാണ് ഞാൻ ശ്രമിച്ചത്, പക്ഷേ എങ്ങനെയോ ലാളന പോലെയാണ് ആ വാക്ക് നാവില് നിന്നും വീണത്… പോരാത്തതിന് സ്നേഹവും ആ വാക്കിനെ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാൻ പോലും അറിയാതെ എന്റെ മനസ്സിലേ സ്നേഹം ഞാൻ ഉരുവിട്ട വാക്കില് കലര്ന്നിരുന്നത് കേട്ട് ഞാനേ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.
എന്നെ സ്വയം മനസ്സിൽ നിന്ദിച്ച് കൊണ്ട് ഞാൻ റോഡില് ശ്രദ്ധിച്ചു.
അന്നേരം എന്നെ അല്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് സാന്ദ്ര എന്നോട് ചേര്ന്നിരുന്നു. ശേഷം എന്റെ അരയില് കൈയും ചുറ്റി എന്നെ അവള് മുറുകെ പിടിച്ചു.
അന്നേരം സ്നേഹോഷ്മളമായ വികാരം എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും അവളിലേക്ക് പടരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. അവളും അത് മനസ്സിലാക്കിയ പോലെ എന്നോട് കൂടുതൽ ചേര്ന്നിരുന്നു. അവസാനം അവളുടെ വലത് മുല എന്റെ മേല് ഞെരിഞ്ഞ് അമർന്നപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ശ്വാസം തോന്നിയത്.
അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും ഒരു ഊഷ്മളത എന്നിലേക്ക് പടർന്നു കേറി. എന്റെ മനസ്സിൽ അവളോടുള്ള സ്നേഹം നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു.
പക്ഷേ എന്തൊക്കെയായാലും സാന്ദ്ര എന്നോട് സംസാരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തില്ല. ഞാൻ ഒരു പൊട്ടൻ കണക്ക് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു നോക്കി… അവള് വകവെച്ചില്ല.
ഒടുവില് നിരാശയോടെ ചിലപ്പ് നിർത്തി ഞാൻ റോഡില് ശ്രദ്ധിച്ച് ഓടിച്ചു.
ക്യാമ്പസ് ഗേറ്റിനു മുന്നിൽ ബൈക്ക് നിന്നതും അവള് ഇറങ്ങി മിണ്ടാതെ നടന്നു പോയി. ദീപ്തി എനിക്കൊരു പുഞ്ചിരി തന്നിട്ട് സാന്ദ്രയ്ക്കൊപ്പം പോയി. എന്നാല് ഐഷ മുഖം വീർപ്പിച്ച് കാണിച്ചു. ശേഷം അവര്ക്ക് പിന്നാലെ നടന്നുപോയി. അവളുമായി ഫോൺ കോൾ, ചാറ്റ് എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചത് കൊണ്ടാവും.
തലയാട്ടി കൊണ്ട് ഞാൻ അവിടന്ന് വിട്ടു.
മനസ്സിൽ നല്ല സന്തോഷവും.. പിന്നെ കളിക്കാനുള്ള ഒരു മൂഡം ഉണ്ടായിരുന്നു. മാളിൽ ചെന്ന പാടെ വിനിലയെ ഞാൻ വിളിച്ചു. പക്ഷേ എടുത്തത് ഫ്രെഡി അങ്കിള് ആയിരുന്നു. ഞാൻ അന്തിച്ചു പോയി.
