”പഠിച്ചിട്ട് മതി പോലും! ആ ലാലുവിനെ കണ്ടോ? അവന്റെ അമ്മ അവന് അപ്പാചേ ബൈക്ക് വാങ്ങി കൊടുത്തു. നിന്നെ അവർ ഇങ്ങനെ ഒരു പേടിത്തൊണ്ടനായി വളർത്താനാണ് പ്ലാൻ. വീട്ടിൽ ഇരുന്നാൽ നീ അമ്മയുടെ അടിമ. സ്കൂളിൽ വന്നാൽ ടീച്ചറുടെ പ്യൂൺ. നിനക്ക് മടുക്കുന്നില്ലേ ഇതൊക്കെ?” നിതിൻ ചോദിച്ചു
.
”മടുക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ എന്ത് ചെയ്യും?” വിനു നിസ്സഹായനായി ചോദിച്ചു.
അജിത്ത് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “നീ ഒന്നും ചെയ്യണ്ട. ഞങ്ങൾ പറയുന്നത് പോലെ ഒന്ന് കേട്ടാൽ മതി. നിനക്ക് കാശും കിട്ടും, അമ്മയെ പേടിക്കുകയും വേണ്ട.”
”അതെങ്ങനെ?”
”അതൊക്കെ ഉണ്ട്.” അജിത്ത് എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയതും ബെൽ അടിക്കുന്ന ഒച്ച കേട്ടു.
————————————————————-
രണ്ട് ദിവസത്തെ അവധി കഴിഞ്ഞ് തിങ്കളാഴ്ച സ്കൂളിലെത്തിയപ്പോൾ വിനുവിന്റെ ഭാവം ആകെ മാറിയിരുന്നു. വീട്ടിലെ ആ രണ്ട് ദിവസം അവന് നരകതുല്യമായിരുന്നു. അമ്മ അവനെ പുറത്തിറങ്ങാൻ പോലും സമ്മതിക്കാതെ റൂമിലിരുത്തി പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
ഇടവേള സമയത്ത് വിനു പതിവ് പോലെ പഴയ കെട്ടിടത്തിന് പിന്നിലെ മതിൽക്കടുത്ത് അജിത്തിനെയും കൂട്ടരെയും കാണാൻ എത്തി.
അജിത്ത് ബൈക്കിൽ ചാരിയിരുന്ന് പുക വിടുകയായിരുന്നു. വിനു വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൻ ചിരിച്ചു.
”എന്താടാ വിനു, രണ്ട് ദിവസം കണ്ടില്ലല്ലോ? വീട്ടിൽ അമ്മയുടെ ‘പ്രത്യേക പരിഗണന’ ആയിരുന്നോ?” അജിത്ത് പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു.
”ഒന്നും പറയണ്ടടാ… എനിക്ക് മടുത്തു. ശനിയാഴ്ചയും ഞായറാഴ്ചയും എന്നെ റൂമിൽ പൂട്ടിയിട്ടാ പഠിപ്പിച്ചത്. പുറത്തോട്ട് ഒന്ന് നോക്കാൻ പോലും സമ്മതിക്കില്ല. ചായ കുടിക്കാൻ താമസിച്ചതിന് ഇന്നും കിട്ടി ചീത്ത,” വിനു അരിശത്തോടെ നിലത്ത് ചവിട്ടി.
ഇത് സിൽക്ക് സാരീ അതെ കഥയല്ലേ?