തന്റെ ഫോണിലെ റെക്കോർഡർ ഓൺ ചെയ്ത് അവൻ വാതിലിന്റെ വിടവിനോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു.
അകത്ത് വാട്സാപ്പ് കോൾ സ്പീക്കരിലാണ് ശബ്ദം കേട്ടു. വേണുവാണ്.
വേണു: “ഹലോ, ശാരദ കുറേ നേരമായല്ലോ വിളിക്കുന്നു. ഞാൻ ഇവിടെ തിരക്കിലായിരുന്നു.”
ശാരദ: (അല്പം പരിഭവത്തോടെ) “തിരക്ക്… എപ്പോഴും തിരക്ക് തന്നെയാണല്ലോ. ആഴ്ചയിലൊരിക്കൽ വിളിക്കുമ്പോഴെങ്കിലും ഒന്ന് സമാധാനമായി സംസാരിക്കാൻ പറ്റുമോ നിങ്ങൾക്ക്?”
വേണു: “നീയിപ്പോ എന്തിനാ ചൂടാവുന്നത്? ഞാൻ ഇവിടെ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് നിങ്ങൾക്കൊക്കെ വേണ്ടിയല്ലേ? വിനു എന്ത് ചെയ്യുന്നു?”
ശാരദ: “അവൻ ഉറങ്ങി. എനിക്ക് നിങ്ങളോട് ചിലത് സംസാരിക്കാനുണ്ട് വേണുവേട്ടാ.
വേണു :”അറിയാം, ശാരദേ നീ എന്നും പറയാറുള്ളതല്ലേ?”
ശാരദ: “എന്നിട്ടും.. നിങ്ങൾക്കൊരു കുലുക്കവുമില്ലല്ലോ..”
ഇങ്ങനെ എത്ര കാലം ഞാൻ ഇവിടെ തനിച്ച് കഴിയും? എനിക്കും ആഗ്രഹങ്ങളില്ലേ? ഞാനും ഒരു രക്തവും മാംസവുമുള്ള പെണ്ണല്ലേ?”
വേണു: “നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? നിനക്ക് പണത്തിന് വല്ല ബുദ്ധിമുട്ടുമുണ്ടോ? ചോദിക്കുന്നതൊക്കെ ഞാൻ അയച്ചു തരുന്നുണ്ടല്ലോ.”
ശാരദ: (ശബ്ദം ഇടറി) “പണമല്ല എനിക്ക് വേണ്ടത്! പണം കൊണ്ട് വിശപ്പ് മാറും, പക്ഷേ ഈ ശരീരത്തിന്റെ ആവശ്യം മാറില്ല. രാത്രികളിൽ ഉറക്കം വരാതെ ഞാൻ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടക്കുകയാണ്.
എന്റെ ഈ വെളുത്ത തുടകൾക്കിടയിൽ ഒരു വിങ്ങലുണ്ട്. എന്റെ പൂറ് തരിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാവുമോ? ഒരു പുരുഷന്റെ സാമീപ്യത്തിന് വേണ്ടി ഞാൻ കൊതിക്കുകയാണ്.”
ഇത് സിൽക്ക് സാരീ അതെ കഥയല്ലേ?