”എഴുന്നേൽക്ക് വിനു!” ടീച്ചർ അലറി.
വിനു പേടിച്ചു വിറച്ച് എഴുന്നേറ്റു. “അമ്മേ… അത്…”
”ക്ലാസ്സിൽ നീ എന്നെ ടീച്ചർ എന്ന് വിളിക്കണമെന്ന് എത്ര തവണ പറഞ്ഞു? നിനക്ക് വീട്ടിൽ കിടന്നുറങ്ങിക്കൂടെ? പഠിക്കാൻ വിവരമില്ല, പോരാത്തതിന് ഈ മടിയും. നിന്നെപ്പോലെ ഒരു മകനെ കിട്ടിയത് എന്റെ ശാപമാണ്,” ശാരദ ക്ലാസ്സിലെ മുഴുവൻ പിള്ളേരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് അവനെ ആക്ഷേപിച്ചു.
വിനുവിന്റെ തല താഴ്ന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ക്ലാസ്സിലെ സുന്ദരികളായ പെൺകുട്ടികൾ അവനെ നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. പ്രത്യേകിച്ച് അജിത്തും സംഘവും അവനെ നോക്കി ആക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”നീ പുറത്ത് പോയി നിൽക്ക്. ഇനി എന്റെ ക്ലാസ്സിൽ നിന്നെ കണ്ടു പോകരുത്,” ശാരദ കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു.
വിനു വരാന്തയിലേക്ക് നടന്നു. അവന്റെ ഉള്ളിൽ അമ്മയോടുള്ള ദേഷ്യം പുകയുകയായിരുന്നു. ‘എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് എന്നെ ഇങ്ങനെ നാറ്റിക്കണമായിരുന്നോ? വീട്ടിൽ വന്നാൽ പിന്നെയും തുടങ്ങും ചീത്തവിളി. അച്ഛൻ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അമ്മയുടെ അധികാരം മുഴുവൻ എന്റെ മേലിലാണ്.’ അവൻ പതുക്കെ ചിന്തിച്ചു. സ്വതവേ മണ്ടനായ അവനെ ദേഷ്യം കൂടി ആയപ്പോൾ തീരെ ചിന്താ ശേഷിയെ ഇല്ലാതായി..
പകയോടെ ടീച്ചറെ നോക്കുന്ന വിനുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ അജിത്തൊന്ന് ഊറിചിരിച്ചു..
————————————————————-
സ്കൂൾ വിട്ടപ്പോൾ വിനു പതിവുപോലെ സൈക്കിളിൽ പോകാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. അജിത്തും കൂട്ടുകാരും അവനെ തടഞ്ഞു.
ഇത് സിൽക്ക് സാരീ അതെ കഥയല്ലേ?