”നന്നായി പഠിക്കുന്നോ? എന്നിട്ട് കണക്കിന് എന്താ നിനക്ക് മാർക്ക് കുറഞ്ഞത്? ഇനി നീ ആരുമായും കൂട്ടുകൂടാൻ പോകരുത്. നേരെ വീട്ടിലേക്ക് പോവുക, പഠിക്കാൻ ഇരിക്കുക,” ടീച്ചർ കർശനമായി പറഞ്ഞു.
വിനു ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലതാഴ്ത്തി സൈക്കിളുമായി നടന്നു. ടീച്ചറുടെ കാർ അവനരികിലൂടെ പൊടി പടർത്തി കടന്നു പാഞ്ഞു പോയി.
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴും ടീച്ചറുടെ ദേഷ്യം മാറിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. പഠിക്കാൻ ഇരുന്ന വിനുവിന് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.
അവന്റെ മനസ്സിൽ അജിത്തും കൂട്ടരും പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ‘അമ്മയെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കണം. ഇല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ ജീവിതം ഇങ്ങനെ തീരും.’ അവൻ ആഴത്തിൽ ചിന്തിച്ചു.
പിറ്റേന്ന് സ്കൂളിൽ വിനുവിന് ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ക്ലാസ്സിൽ ടീച്ചർ ദേഷ്യപ്പെട്ട് പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ വിനുവിന്റെ മനസ്സിൽ അമ്മയുടെ ശാസനകൾ മാത്രമായിരുന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നപ്പോൾ വിനുവിന്റെ മുഖത്ത് സങ്കടം കണ്ട അജിത്ത് അവനെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.
”എന്താടാ നിനക്കൊരു വിഷമം?” അജിത്ത് ചോദിച്ചു.
”ഒന്നുമില്ലടാ,” വിനു പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
”അമ്മ വഴക്ക് പറഞ്ഞിട്ടാണോ? നീ വിഷമിക്കാതെടാ. ഞങ്ങൾ നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്,” സച്ചിൻ അവനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.
”എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് എന്നോട് ഒരു സ്നേഹവുമില്ലടാ. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്താലും കുറ്റമേ കാണൂ. എന്നെ പഠിക്കാൻ മാത്രമേ അനുവദിക്കൂ. പുറത്തൊന്നും പോകാൻ സമ്മതിക്കില്ല. എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നു,” വിനു വിങ്ങിപ്പൊട്ടി.
ഇത് സിൽക്ക് സാരീ അതെ കഥയല്ലേ?