തന്റെ അഭിമാനവും അധ്യാപികയെന്ന നിലയിലുള്ള ആടയാഭരണങ്ങളും ഈ നാല് ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ അഴിഞ്ഞു വീണുവെന്ന് അവർക്ക് ബോധ്യമായി. മറ്റുള്ളവരെ വിറപ്പിച്ചിരുന്ന ആ ഗൗരവം ഇപ്പോൾ തകർന്നു തരിപ്പണമായിരിക്കുന്നു.
അജിത്തിന്റെ കൈകൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ അമരുമ്പോഴും, നിതിനും സച്ചിനും താഴെ ഇരുന്നു തന്റെ കാലുകളിൽ വിരലോടിക്കുമ്പോഴും ശാരദയ്ക്ക് തോന്നിയത് ഒരുതരം മരവിപ്പായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് അപമാനത്തിന്റെ കയ്പ്പും, മറുവശത്ത് തന്റെ ഉള്ളിലെ അടക്കിവെച്ച വികാരങ്ങൾ മറ്റുള്ളവർ അറിഞ്ഞു എന്നതിലെ ഭയവും അവരെ തളർത്തി.
ഒടുവിൽ, അവർ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ തലയുയർത്തി. അവരുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു വീർത്തിരുന്നു.
“മതി… നിർത്തൂ…” ശാരദയുടെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ താഴ്ന്നതെങ്കിലും ദൃഢമായിരുന്നു.
അജിത്ത് കൈകൾ പിൻവലിച്ചു. അവളിലെ മാറ്റം അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. “എന്താ ടീച്ചറേ? പ്ലാൻ മാറ്റിയോ?”
“എനിക്ക്… എനിക്ക് കുറച്ച് സമയം വേണം. നിങ്ങൾ പറയുന്നത് പോലെ എല്ലാം പെട്ടെന്ന് ചെയ്യാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. ഞാൻ ഒരു മനുഷ്യസ്ത്രീയല്ലേ? നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കാണിച്ച ഈ ബലപ്രയോഗം എന്നെ വല്ലാതെ പേടിപ്പിക്കുന്നു,” ശാരദ മുടി ഒതുക്കി മാറ്റി.
“എനിക്ക് ആലോചിക്കണം. എന്റെ വിധിയാണെന്ന് കരുതി ഞാൻ ഇത് അംഗീകരിക്കുന്നു. പക്ഷേ എനിക്ക് കുറച്ച് ദിവസത്തെ സമയം തരണം.”
പയ്യന്മാർ പരസ്പരം നോക്കി. സച്ചിൻ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും അജിത്ത് അവനെ തടഞ്ഞു.
“ടീച്ചർ സമയം ചോദിക്കുന്നത് ഇത് പോലീസിൽ അറിയിക്കാനാണോ?” അജിത്ത് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ഇതിനിടെ മകന് വിനുവിന് സമീപനം ഒന്നും പറഞ്ഞു കണ്ടില്ല….ഇത്രയും ഒപ്പിച്ച മകനോട് ഒരു ചോദ്യവും പറച്ചിലും ഇല്ലേ?
nalloru story aarnu but interest poyi
nalloru theme aarnu but interest poyi
അജിത് മാത്രം മതി. ബാക്കി ഉളളവർ ഒക്കെ കാഴ്ചക്കാർ ആയി മതിയെന്നാ എൻ്റെ ഒരു ആഗ്രഹം.