ശാരദ ടീച്ചർ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. ആ ജ്യൂസ് ഗ്ലാസുകൾക്ക് പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റിനെക്കുറിച്ച് അവർക്ക് അപ്പോഴും ഒരു സൂചനയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ജ്യൂസ് കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഹാളിൽ വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പും ഒപ്പം പറയാനാവാത്ത ഒരു നിശബ്ദതയും പടർന്നു. ഗ്ലാസുകൾ ട്രേയിലേക്ക് തിരികെ വെക്കുമ്പോൾ അജിത്ത് ടീച്ചറെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.
ശാരദയ്ക്ക് ആ നോട്ടം നേരിടാൻ ചെറിയൊരു പ്രയാസം തോന്നി. അവർ സാരിയുടെ തലപ്പ് ഒന്നുകൂടി തോളിലേക്ക് കയറ്റിയിട്ടു.
“ജ്യൂസ് നല്ലതായിരുന്നു ടീച്ചറേ, ആ ക്ഷീണമൊക്കെ അങ്ങോട്ട് മാറി,” രാഹുൽ ഗ്ലാസ് വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ശാരദ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവർ മുടി ഒതുക്കിക്കെട്ടാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ജനലിലൂടെ വന്ന കാറ്റ് അത് വീണ്ടും മുഖത്തേക്ക് പറത്തിയിട്ടു. മുപ്പത്തിയെട്ടിന്റെ പക്വതയുള്ള ആ ശരീരത്തിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മുത്തുപോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കോട്ടൺ സാരിയുടെ നേർത്ത മറയ്ക്കുള്ളിൽ അവരുടെ വിരിഞ്ഞ ഉടൽ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ഉയർന്നുതാഴുന്നത് അജിത്ത് സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിച്ചു.
“ശരി, ഇനി സമയം കളയണ്ട. നിങ്ങൾ ആ ബുക്സ്എടുക്ക്. വിനു, നീ അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ നിന്ന് ആ വലിയ സ്കെയിൽ എടുത്തോണ്ട് വാ,” ശാരദ പറഞ്ഞു.
വിനു എഴുന്നേറ്റ് പോയതും അജിത്ത് പതുക്കെ സംസാരം തുടങ്ങി. ” വല്ലാതെ വിയർക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. ഈ ഫാനൊന്ന് സ്പീഡ് കൂട്ടിയിടട്ടെ?” അവൻ ചോദിച്ചു.
മറുപടിക്ക് കാത്തുനിൽക്കാതെ അവൻ സ്വിച്ച് ബോർഡിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.
ഇതിനിടെ മകന് വിനുവിന് സമീപനം ഒന്നും പറഞ്ഞു കണ്ടില്ല….ഇത്രയും ഒപ്പിച്ച മകനോട് ഒരു ചോദ്യവും പറച്ചിലും ഇല്ലേ?
nalloru story aarnu but interest poyi
nalloru theme aarnu but interest poyi
അജിത് മാത്രം മതി. ബാക്കി ഉളളവർ ഒക്കെ കാഴ്ചക്കാർ ആയി മതിയെന്നാ എൻ്റെ ഒരു ആഗ്രഹം.