വിനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. “സത്യമാണോ? എനിക്ക് വരാൻ പറ്റുമോ? അമ്മ സമ്മതിക്കുമോ എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പില്ല.”
നിതിൻ: “അതൊക്കെ ഞങ്ങൾ ഏറ്റു. ടിക്കറ്റ് നീ കയ്യിൽ വെച്ചോ. ആരെയും അറിയിക്കണ്ട. നിനക്ക് ഒന്ന് അടിച്ചുപൊളിക്കണ്ടേടാ?”
വിനു ടിക്കറ്റ് വാങ്ങി തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി. അവന്റെ മുഖത്ത് വിടർന്ന ആ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ അജിത്ത് പതുക്കെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവൻ വിനുവിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
അജിത്ത്: “അമ്മ ഇപ്പോൾ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ? നീ അന്ന് ഞങ്ങളെ വീട്ടിൽ കയറ്റിയതിന് വല്ല വഴക്കും കിട്ടിയോ?”
വിനു: (അത്ഭുതത്തോടെ) “അതാടാ എനിക്കും മനസ്സിലാവാത്തത്. നിങ്ങൾ അന്ന് പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ ഒന്ന് പൊട്ടിത്തെറിക്കും എന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്. പക്ഷേ അമ്മ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. എന്നെ തല്ലിയില്ല, വഴക്കും പറഞ്ഞില്ല. വല്ലാത്തൊരു ശാന്തതയായിരുന്നു അമ്മയുടെ മുഖത്ത്. ഇടയ്ക്ക് അമ്മ ഒന്ന് കരയുന്നത് കണ്ടു, പക്ഷേ പിന്നീട് സാധാരണ പോലെയായി. എനിക്ക് ശരിക്കും അത്ഭുതം തോന്നുന്നു.”
രാഹുൽ: “അമ്മയ്ക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടാകും വിനുവേ. ഞങ്ങൾ നിന്റെ ചങ്ങാതിമാരല്ലേ? ഞങ്ങൾ വന്നതിൽ അമ്മയ്ക്ക് പരാതി ഉണ്ടാവില്ല. നീ അതൊക്കെ വിട്… രാത്രി പാർട്ടിയുടെ കാര്യം ആലോചിക്ക്.”
അവർ ഉമ്മറത്ത് നിന്ന് സംസാരിക്കുന്നത് അകത്തുനിന്നും ശാരദ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ മകൻ എത്രത്തോളം നിഷ്കളങ്കനാണെന്ന്, അല്ലെങ്കിൽ എത്രത്തോളം വിവരമില്ലാത്തവനാണെന്ന് അവർ നൊമ്പരത്തോടെ ഓർത്തു. സ്വന്തം അമ്മയെ ഈ വേട്ടക്കാർക്ക് വിട്ടുകൊടുത്താണ് അവൻ ഈ പാർട്ടിയുടെ ആവേശം കൊള്ളുന്നത്. ശാരദ പതുക്കെ ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു.
