രാഹുൽ അല്പം പേടിയോടെ മുറിയുടെ വാതിലിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു,
“നിതിൻ ആക്രാന്തം മൂത്ത് എന്തെങ്കിലും കാണിച്ചു വെക്കുമോ? മൈരന് വല്ലാത്ത കഴപ്പ് ആണ് .”
അജിത് -“അവൻ അവിടെ ചെന്ന് എന്തെങ്കിലും കാണിക്കട്ടെ. നിനക്കെന്താ?.”
“ആ നിനക്ക് കുഴപ്പമില്ല, ഞങ്ങൾക്ക് കൂടി ഇനി കിട്ടാനുള്ളതാ..” അവൻ അസ്വസ്ഥതയോടെ പിറുപിറുത്തു..
സച്ചിൻ: “നാല് പേരെയും കൂടി ടീച്ചറു താങ്ങുവോ?”
അജിത്: ചിരിച്ചുകൊണ്ട് – “എന്റെ
എന്റെ മോനെ അവള്ക്ക് മുടിഞ്ഞ കഴപ്പാണ്. നമ്മൾ പറഞ്ഞ ഡീൽ അവൾക്കും അറിയാം. നീ വെറുതെ സഹതാപം ഒന്നും കാണിക്കണ്ട. നിന്റെ ഊഴം വരുമ്പോൾ നീയും വേണ്ട പോലെ ഊക്കിക്കോ.”
രാഹുൽ സ്വയം സമാധാനിപ്പിക്കാൻ എന്ന പോലെ “അതെ… നമ്മൾ കുറെ തപ്പി നടന്നതല്ലേ ഇങ്ങനെയൊന്നിനെ. എടാ സച്ചിനേ, നീ റെഡി ആയി ഇരുന്നോ. നിതിൻ ഇപ്പോൾ വിയർത്തു കുളിച്ച് വരും.”
അജിത്: (വാതിലിലേക്ക് നോക്കി) “അവൻ അവിടെ കുറച്ച് നേരം എടുക്കട്ടെ. ടീച്ചർക്ക് ഇന്ന് നല്ല ഉറക്കം കിട്ടില്ലെന്ന് ഉറപ്പാ. നമുക്ക് വെളുപ്പിന് മൂന്ന് മണിയോടെ ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങണം.”
മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ചെറിയൊരു കരച്ചിൽ കേട്ടു. മൂവരും പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് നിശബ്ദരായി.
പിന്നെ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു.. “മൈരൻ പണി തുടങ്ങി..”
————————————————————-
നിതിൻ വാതിൽ പതിയെ തള്ളിത്തുറന്ന് അകത്തു കയറി. കനത്ത മഴയുടെ ഇരമ്പൽ പുറത്ത് കേൾക്കാമായിരുന്നു, അത് മുറിക്കുള്ളിലെ നിശബ്ദതയെ കൂടുതൽ ഭയാനകമാക്കി. മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവൻ കണ്ട കാഴ്ച അവന്റെ ചോര തിളപ്പിച്ചു.
