ശാരദയെ കണ്ടതും അജിത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആ വന്യമായ തിളക്കം വീണ്ടും പടർന്നു. വെള്ളിയാഴ്ച സ്കൂളിലെ ആ ഇരുണ്ട മൂലയിൽ വെച്ച് കണ്ട ആ പരുക്കൻ അജിത്തല്ലായിരുന്നു ഇപ്പോൾ. അവൻ മാന്യമായി ടീച്ചറെ നോക്കി ഒന്ന് തലയാട്ടി.
ശാരദ: “വിനു… എന്താ അവിടെ ഒരു ബഹളം?”
വിനു: “അമ്മേ… അത്… അജിത്ത് എനിക്ക് ഒരു ടിക്കറ്റ് തന്നു. ഇന്ന് രാത്രി ടൗണിൽ ഒരു പാർട്ടിയുണ്ട്. എല്ലാവരും പോകുന്നുണ്ട്. എനിക്കും ഒന്ന് പോകണമെന്നുണ്ട്.”
ശാരദ അജിത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു കരാറുണ്ടായിരുന്നു. താൻ വിനുവിനെ വിട്ടുകൊടുക്കണം, പകരം അവർക്ക് തന്നെയും.
ശാരദ: “പാർട്ടിയോ? രാത്രി വൈകുമല്ലോ വിനു. നീ എങ്ങനെ വരും?”
അജിത്ത്: “ഞങ്ങൾ വണ്ടി ഏർപ്പാട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് ടീച്ചറേ. നേരം വെളുക്കുമ്പോഴേ തിരിച്ചു വരൂ. വിനു സുരക്ഷിതനായിരിക്കും. ഞങ്ങൾ കൂടെയില്ലേ?”
ശാരദ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. തന്റെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമം അവർ പുറത്തു കാണിച്ചില്ല. രാത്രി തനിച്ചായിരിക്കുമ്പോൾ ഈ നാലുപേരും തന്റെ വീടിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നുവരുന്ന രംഗം അവർ ഭാവനയിൽ കണ്ടു. ശ്വാസം ഒന്ന് തടഞ്ഞു.
ശാരദ: “അപ്പോൾ എത്ര മണിയാകും നിങ്ങൾ പോകാൻ? നീ ഡ്രസ്സൊക്കെ എടുത്തു വെച്ചോ വിനു?”
വിനു: “രാത്രി എട്ടു മണിയാകുമ്പോൾ ഇറങ്ങണം അമ്മേ. അജിത്തിന്റെ കൂടെ ഞാൻ പോയ്ക്കോളാം.”
ശാരദ: “എട്ടു മണിയോ? അപ്പോൾ ഭക്ഷണം ഒക്കെ എങ്ങനെയാ? നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കഴിച്ചിട്ടാണോ പോകുന്നത്?”
