നിതിൻ അവരുടെ മുടിയിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് മുഖം തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.
“ഛീ മിണ്ടരുതേടി കൂതിച്ചീ ! നിന്റെ ഈ കൊഞ്ചലൊന്നും എന്റെ അടുത്ത് നടക്കില്ല. അജിത്തിന് കിട്ടിയതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ എനിക്ക് കിട്ടണം. അത്രയും വെയിറ്റ് ചെയ്തതാ ഞാൻ.”
അവന്റെ തെറി വിളി കേട്ടതും ടീച്ചർ ആകെ തകർന്നു പോയി. ഇനി യാചിച്ചു കാര്യമില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും അറിയാതെ
ശാരദ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“നിനക്കും അമ്മയും പെങ്ങന്മാരും ഉള്ളതല്ലേടാ… ഈ അവസ്ഥയിൽ എന്നെ ഒന്ന്…”
നിതിന്റെ മുഖം മാറി, അവൻ അലറും പോലെ പറഞ്ഞു,
“എന്റെ വീട്ടുകാരെ ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കണ്ട! അവരാരും നിന്നെ പോലെ പാരവെടിയല്ല പൂറി മോളെ ? നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഇരച്ചു കയറുന്നതാ. നീ മര്യാദയ്ക്ക് സഹകരിച്ചാൽ നിനക്ക് നല്ലത്. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ …” അവൻ അർദോക്തിയിൽ നിർത്തി…
ടീച്ചർ വീണ്ടും കൈ കൂപ്പി കെഞ്ചി “വേണ്ടടാ… പ്ലീസ്… എനിക്ക് വയ്യ…”
നിതിൻ അവരുടെ വായ അമർത്തിപ്പിടിച്ച്, പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കരുത്. പുറത്ത് അവന്മാർ കേൾക്കും. നിന്റെ ഈ കരച്ചിൽ കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ആവേശം കൂടുകയേ ഉള്ളൂ. നീ ഇങ്ങനെ പേടിച്ചു കിടക്കുന്നതാണ് എനിക്ക് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം. ഇനി ഒരു അക്ഷരം മിണ്ടിയാൽ നിന്റെ കരണം ഞാൻ അടിച്ചു പൊളിക്കും.”
നിതിൻ ആവേശത്തോടെ അവരുടെ മേലേക്ക് അമർന്നു. ശാരദയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ നിതിൻ അതൊന്നും കണ്ടില്ല. പുറത്തെ മഴയുടെ ശബ്ദത്തിൽ അവരുടെ നേർത്ത തേങ്ങലുകൾ അലിഞ്ഞുപോയി.
