കുറച്ചു നേരം ഞാൻ ആ നിശബ്ദതയിൽ തറഞ്ഞു നിന്നു. മനസ്സിനെ എങ്ങനെയൊക്കെയോ കടിഞ്ഞാണിട്ടു. ശേഷം സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച് അടുക്കളയിലെ പണികളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. പാത്രങ്ങൾ കഴുകിയും കറികൾക്ക് അരിഞ്ഞും ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ തിരക്കിലാക്കി.
പ്രവീണിന്റെ ആ നോട്ടവും സ്പർശനവും മനസ്സിന്റെ ഏതൊക്കെയോ കോണുകളിൽ ഇപ്പോഴും തിരതല്ലുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അതൊക്കെ സ്വയം മറക്കാൻ ഞാൻ പണിപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ വലിയ വീടിന്റെ ഓരോ മൂലയിലും അവൻ പടർത്തിയ കാമത്തിന്റെ ഗന്ധം അപ്പോഴും തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
രണ്ട് മണി കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഊണും കൂട്ടാനും തയ്യാറായത്. ഞാൻ എല്ലാം തീന്മേശയിൽ കൃത്യമായി ഒരുക്കി വെച്ചു. പക്ഷേ, പ്രവീണിനെ മുറിയിൽ പോയി വിളിക്കാൻ എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഭയമായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് അവനെ എങ്ങനെ അഭിമുഖീകരിക്കും എന്നോർത്ത് എന്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു.
എങ്കിലും ഞാൻ അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. എന്റെ മകളുടെ ഭർത്താവല്ലേ, അവന് കൃത്യസമയത്ത് ഭക്ഷണം കൊടുക്കേണ്ടത് എന്റെ കടമയല്ലേ എന്ന് ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു. അവന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ അത് വെറുതെ ചാരിയിട്ടേ ഉള്ളൂ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
”മോനേ… ചോറെടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്…”
അത്രയും പറഞ്ഞു നിർത്തിയെങ്കിലും മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു അനക്കവുമില്ല. ഒരു മറുപടിക്കായി ഞാൻ കാത്തുനിന്നു. ഹൃദയമിടിപ്പ് വീണ്ടും ഉയരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. ഞാൻ മെല്ലെ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി. എന്റെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം തിരഞ്ഞത് കട്ടിലിലേക്കാണ്. പക്ഷേ അവൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ വലിയ മുറിയിൽ ഒരു നിഗൂഢമായ നിശബ്ദത മാത്രം അവശേഷിച്ചു.
evide next part bro
ആന്റി അത് ഏതൊരു ആണിന്റെയും വികാരം ആണ് 🥰
Clasic wrinting
സത്യത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആകര്ഷിച്ചത് നിങ്ങളുടെ എഴുത്ത് ശൈലിയാണ്. അത്രയും നല്ല quality ഉള്ള എഴുത്ത്. കഥയെ കുറിച്ച് പറയാതെ വയ്യാ — നല്ല ഫ്ലോ ഉണ്ടായിരുന്നു. originalityയും.
സൂപ്പർ 😍 വെയ്റ്റിംഗ്