ശരണ്യ… എന്റെ റാണി [Lovegod] 148

ഇന്ന് ഈ വിവാഹം കഴിഞ്ഞയുടൻ, എന്ത് വില കൊടുത്തും അവളോട് തന്റെ ഇഷ്ടം പറയണം. ഇനി ഒട്ടും വൈകിക്കാൻ പറ്റില്ല. അവൻ മനസ്സിൽ ദൃഢമായി ഉറപ്പിച്ചു.

​സൗമ്യ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അനിതയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. അമൽ അവളെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ കൈകൾ അറിയാതെ ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഫോൺ ഉണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിച്ചു. അവൾ സമ്മതിച്ചാൽ, ഒരുപാട് ചിത്രങ്ങൾ എടുക്കണം, ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കണം.

​മംഗളകരമായ മുഹൂർത്തം അടുക്കുകയാണ്. വരനും കൂട്ടരും എത്തി. ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങാൻ പോകുന്നു. എല്ലാവരും സന്തോഷത്തിലും ആകാംഷയിലുമായിരുന്നു.

​

​പെട്ടെന്ന്, ആ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചു.

​അവരുടെ കുടുംബത്തിലെ ചെറുപ്പക്കാരനായ, അമലിന്റെ അടുത്ത കസിനായ റോഹൻ, അലറിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കല്യാണ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് ഓടി വന്നു. അവന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നപ്പോൾ ചെണ്ടമേളത്തിന്റെ ശബ്ദം പോലും നിശബ്ദമായി.

​റോഹൻ: “അമ്മാവാ! അമ്മാവാ! ഒരു ക്യാമറ! പെണ്ണിന്റെ മുറിയുടെ അടുത്തൊരു ക്യാമറ!”

​റോഹന്റെ ശബ്ദം എല്ലാവരുടെയും ചെവിയിൽ ഇടിമുഴക്കം പോലെ പതിച്ചു. സന്തോഷം മാഞ്ഞുപോയി, പകരം ഭയവും ആശങ്കയും പരന്നു.

​വാസുദേവൻ: (ആശങ്കയോടെ) “എന്താടാ നീ പറയുന്നത്? എവിടെ ക്യാമറ? എന്താ പ്രശ്നം?”

​റോഹൻ: “അവിടെ… അനിതയും കൂട്ടുകാരികളും ഒരുങ്ങിയിരുന്ന മുറിയുടെ അടുത്ത്… ചുമരിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ഒരു ക്യാമറ. ഇപ്പോൾ, അതിലുള്ള ഫൂട്ടേജ് ആരോ മൊബൈലിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്! അത്യാവശ്യം നല്ല ക്വാളിറ്റിയുള്ള ഫൂട്ടേജ് ആണ്. ആരെങ്കിലും അത് സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ഇട്ടാൽ…”