ശ്യാമളയുടെ ഒരു ദിവസം [ഋഷി] 598

ചന്ദ്രൻ ധൃതിയിലായിരുന്നു. എടീ ശ്യാമൂ! ഇപ്പോത്തന്നെ ലേറ്റായി. ഇന്ന് ഹോൾസെയിലിൽ പോയി കൊറച്ചു സ്റ്റോക്കെടുക്കണം. ശ്യാമള ഭക്ഷണം വിളമ്പി.

അപ്പോഴാണ് മനൂം മീനുവേടത്തീം താഴേക്കു വന്നത്. ഏടത്തി ചന്ദ്രനോടു സംസാരിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ശ്യാമള മനുവിനേം കൊണ്ട് പിന്നിലെ വരാന്തയിലേക്കു ചെന്നു. ചെക്കനിപ്പഴും നിക്കറും ഷർട്ടും തന്നെ. അവനെയവൾ മുന്നിൽ നിർത്തി. മനുവിന് അമ്മായിയെ നോക്കാനായില്ല. അവനാകെ സങ്കോചമായിരുന്നു.

ഡാ ന്നെ നോക്ക്. അവളവൻ്റെ താടിക്കുപിടിച്ച് മുഖമുയർത്തി. ആ കണ്ണുകളിൽ പേടി നിഴലിച്ചു. അവളവനെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി. അമ്മായി പറഞ്ഞതോർമ്മയൊണ്ടല്ലോടാ! ഉച്ചതിരിയുമ്പോ ചന്ദ്രേട്ടൻ വിട്ടാല് നേരെയിങ്ങോട്ടു പോന്നോളണം. നീയമ്മായിയോട് കള്ളം വല്ലതുമാണ് എഴുന്നള്ളിച്ചതെങ്കിൽ! അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ തറപ്പിച്ചു നോക്കി ഒറ്റവലിക്കവൾ നിക്കറും ഷഡ്ഢീം താഴേക്കൂരി. അവൻ വിറച്ചുപോയി.

കയ്യെത്തിച്ച് മോളിലെ അട്ടത്തു നിന്നും അവളൊരു കനം കുറഞ്ഞ ചൂരൽ വലിച്ചൂരി. ഇതു കണ്ടോടാ കുട്ടാ? അവൾ ചൂരലൊന്നു വായുവിൽ വീശി. അവൻ ഞെട്ടി. ശ്യാമള അവൻ്റെ പിന്നിലേക്കു നടന്നു. ഒരു പാടോ മുടിയോ ഒന്നുമില്ലാത്ത ഉരുണ്ടു മിനുത്ത കുണ്ടികൾ! ചെക്കൻ്റെ! അവൻ നിന്നു വിറയ്ക്കുന്നു.

അവളുടെ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. ഇപ്പഴേ നിയന്ത്രിച്ചില്ലെങ്കിൽ തൻ്റെ മൂത്തമോൻ കൈവിട്ടുപോവുമോ എന്നവൾക്ക് നല്ല പേടിയുണ്ടായിരുന്നു. രാഘവേട്ടൻ തിരക്കിലാണ്. ഏടത്തിയെ നോക്കുവേ വേണ്ട. ചൂരൽ കൊണ്ട് ആ ഉരുണ്ട കുണ്ടികളിൽ അവൾ മെല്ലെത്തട്ടി.. അവൻ കിടുകിടാ വിറയ്ക്കുന്നു! അവൾ ചൂരലു താഴേക്കിട്ടു. അവനോടു ചേർന്നു നിന്നു. ആ കുണ്ടികളിലവളുഴിഞ്ഞു.