രാത്രി 11 മണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു. മാളവിക ഇപ്പോഴും പുസ്തകത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഇരിപ്പാണ്. നിരുപമ ജോലിയൊക്കെ തീർത്ത് കുളിച് വൃത്തിയായി മകളുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു.
“ മോളെനിയും കിടന്നില്ലേ..? ഞാൻ കരുതി ഉറങ്ങി കാണുംന്ന്.. “
“ ഇല്ല അമ്മേ.. എനിക്ക് ഉറക്കം വരണില്ല.. “
നിരുപമ അടുത്ത് ചെന്ന് വാത്സല്യത്തോടെ അവളുടെ മുടിയിൽ തലോടി. “ ഈ അമ്മക്ക് നിന്നെ നല്ലത് പറഞ്ഞ് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ഇപ്പൊ കഴിയില്ല. പക്ഷെ നമ്മടെ ഈ പ്രശ്നങ്ങൾക്കൊക്കെ അറുതിവരാതിരിക്കില്ല, അമ്മക്ക് പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. “
“ അച്ഛനീ കാര്യങ്ങളൊക്കെ അറിഞ്ഞാൽ..? “
“ ഒരിക്കലും അറിയരുത്.. “
“ ഷിജു ചതിക്കും അമ്മാ.. എനിക്കിപ്പോ നല്ല പേടിയുണ്ട്.. അവൻ ചെയ്യില്ലാന്ന് പറഞ്ഞ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്യും. “
“ ഇല്ല.. നമ്മടെ കുടുംബം തകരില്ല. അച്ഛന്റെയും, ബന്ധുക്കൾടെയും, നാട്ടുകാരുടെയും മുൻപിൽ നാണംകെട്ട് നിക്കേണ്ട അവസ്ഥ വരാൻ ഞാൻ ജീവനോടെ ഉള്ള കാലം വരെ അനുവദിക്കില്ല. മോള് പേടിക്കണ്ട. ഇനി പോയി കിടന്ന് ഉറങ്ങ്, ബാക്കി നാളെ പഠിക്കാം.. “ മാളവികയുടെ നെറ്റിയിൽ മുത്തികൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ മാളവികക്ക് തെല്ലൊരാശ്വാസം നൽകി.
മകളെ ഉറക്കിയ ശേഷം നിരുപമ തിരികെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. തന്റെ ഫോണിൽ രണ്ട് മിസ്സ്ഡ് കാൾ വന്നു കിടപ്പുണ്ട്, ഷിജുവിന്റെതാണ്. നേരം ഒരുപാട് വൈകി ഇനിയിപ്പൊ തിരിച്ചു വിളിക്കണോ..? അവൾ സംശയിച്ചു. വിളിച്ചേക്കാം, തിരിച്ചു വിളിച്ചില്ലേൽ ചിലപ്പോ അതാവും അടുത്ത പ്രശ്നത്തിന്റെ കാരണം. നിരുപമ അവനെ തിരിച്ചു വിളിച്ചു.
ഇത് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതായിരുന്നു
ക്രിക്കറ്റ് എന്ന പേരിലുള്ള കഥയിലും ഇത് തന്നെ ആയിരുന്നു
അവസാനം എല്ലാവർക്കും കളിക്കാൻ ഇട്ട് കൊടുക്കും എന്നത്
ബാക്കി വായിക്കാനുള്ള മൂഡ് പോയി
ഇത്രയും ഗ്യാപ്പ് എടുത്ത് ഒരു ഭാഗം വന്നിട്ട് സമ്പൂർണ നിരാശ ആയി പോയി. ഇനി അടുത്ത ഭാഗം വരാൻ രണ്ട് മാസം കാത്തിരിക്കണമല്ലേ
“എന്താണ് അമൽ ബ്രോ, ഇത്രയും നാൾ കാത്തിരുന്ന കഥ ഇങ്ങനെ വെറും പതിനഞ്ച് പേജിൽ തീർന്നോ? സംഭവം അത്രയും ത്രില്ലിങ്ങായി മുന്നോട്ട് പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു😍പെട്ടെന്ന് കഴിഞ്ഞു ഫ്രണ്ട്സ് നിരുപമയെ ഡ്രസ്സ് അഴിപ്പിക്കുന്നെ വെയ്റ്റിംഗ് ആണ്💦💦 ബ്രോ വേഗം നെക്സ്റ്റ് പാർട്ട് വേണം ….